Przejawiaj wiarę w obietnice Jehowy

Przejawiaj wiarę w obietnice Jehowy

„Wiara to (...) oczywisty przejaw rzeczy realnych, choć nie widzianych” (HEBR. 11:1).

PIEŚNI: 54, 125

1. Jak powinniśmy patrzeć na wiarę?

WIELU ludzi nie przejawia wiary (2 Tes. 3:2). Jednak dla chrześcijan jest ona czymś wyjątkowo cennym. Pewną jej miarę Jehowa dał każdemu swojemu słudze (Rzym. 12:3; Gal. 5:22). Wszyscy, którzy ją otrzymali, powinni być bardzo wdzięczni.

2, 3. (a) Co umożliwia wiara? (b) Jakie pytania rozważymy?

2 Niebiański Ojciec pociąga do siebie ludzi za pośrednictwem Jezusa Chrystusa (Jana 6:44, 65). Z kolei wiara w Jezusa umożliwia przebaczenie grzechów. A to otwiera nam drogę do wiecznej przyjaźni z Jehową (Rzym. 6:23). Czy zasłużyliśmy na tak wspaniały zaszczyt? Jako grzesznicy zasługujemy jedynie na śmierć (Ps. 103:10). Ale Jehowa dostrzegł, że jesteśmy w stanie robić to, co właściwe, i okazał nam niezasłużoną życzliwość, otwierając nasze serca na dobrą nowinę. Dlatego zaczęliśmy przejawiać wiarę w Jezusa i mamy nadzieję na życie wieczne (odczytaj 1 Jana 4:9, 10).

3 Ale czym właściwie jest wiara? Czy oznacza jedynie, że wiemy, jakie błogosławieństwa przygotował dla nas Jehowa? I co ważniejsze, w jaki sposób powinniśmy przejawiać wiarę?

UWIERZ „W SWOIM SERCU”

4. Jak powinna na nas wpływać wiara?

4 Żeby mieć wiarę, nie wystarczy po prostu rozumieć, na czym polega zamierzenie Boże. Przymiot ten ma ogromną siłę oddziaływania — pobudza do życia w zgodzie z wolą Bożą. Kto wierzy, że Jehowa wybawi ludzi, chce dzielić się tą dobrą nowiną z innymi. Apostoł Paweł wyjaśnił: „Jeśli publicznie wyznasz to ‛słowo w twoich ustach’, że Jezus jest Panem, i w swoim sercu uwierzysz, że Bóg wskrzesił go z martwych, to będziesz wybawiony. Gdyż sercem wierzy się ku prawości, lecz ustami składa się publiczne wyznanie ku wybawieniu” (Rzym. 10:9, 10; 2 Kor. 4:13).

5. Dlaczego wiara jest ważna i jak możemy o nią dbać? Wyjaśnij na przykładzie.

5 Jeśli chcemy cieszyć się życiem wiecznym w Bożym nowym świecie, musimy przejawiać wiarę i stale o nią dbać. Wiarę można przyrównać do rośliny, która do życia potrzebuje wody. W przeciwieństwie do sztucznych kwiatów wciąż się zmienia — więdnie, gdy się jej nie podlewa, z kolei dobrze nawodniona się rozrasta. Nawet zdrowa roślina pozbawiona dostatecznej ilości wody z czasem obumrze. Podobnie jest z wiarą — jeśli się o nią nie dba, zwiędnie i stanie się martwa (Łuk. 22:32; Hebr. 3:12). Natomiast gdy ją pielęgnujemy, pozostaje żywa i dalej „rośnie”, a my jesteśmy „zdrowi w wierze” (2 Tes. 1:3; Tyt. 2:2).

BIBLIJNA DEFINICJA WIARY

6. O jakich dwóch aspektach wiary czytamy w Hebrajczyków 11:1?

6 Biblijną definicję wiary znajdujemy w Liście do Hebrajczyków 11:1 (odczytaj). Wiara obejmuje rzeczy, które są dla nas niewidoczne: 1) „rzeczy spodziewane” — między innymi zapowiedziane przyszłe wydarzenia, takie jak koniec niegodziwości oraz nastanie nowego świata; 2) „rzeczy realne, choć nie widziane”. W tym kontekście greckie słowo przetłumaczone na „oczywisty przejaw” zawiera myśl o przekonujących dowodach na istnienie tego, czego nie widzimy: Jehowy Boga, Jezusa Chrystusa, aniołów oraz niebiańskiego Królestwa (Hebr. 11:3). Jak możemy pokazać, że nasza nadzieja jest żywa oraz że wierzymy w niewidzialne rzeczy, o których mówi Biblia? Słowem i czynem — bez tego nasza wiara nie byłaby zupełna.

7. Jak przykład Noego pomaga nam zrozumieć, co to znaczy mieć wiarę? (Zobacz ilustrację tytułową).

7 W Liście do Hebrajczyków 11:7 apostoł Paweł nawiązał do wiary Noego, który „otrzymawszy Boskie ostrzeżenie przed tym, czego jeszcze nie widziano, okazał zbożną bojaźń i zbudował arkę ku wybawieniu swego domu”. Noe dowiódł wiary, budując olbrzymią arkę. Bez wątpienia sąsiedzi pytali, dlaczego to robi. Czy Noe ich zbywał lub mówił, żeby zajęli się własnymi sprawami? Z pewnością nie! Wiara pobudzała go do odważnego głoszenia i ostrzegania współczesnych mu ludzi przed nadchodzącym wyrokiem Bożym. Możliwe, że Noe powtarzał dokładnie te same słowa, które usłyszał od Jehowy: „Pojawił się przede mną kres wszelkiego ciała, gdyż z ich powodu ziemia jest pełna przemocy (...). A oto ja sprowadzam potop wód na ziemię, żeby wytracić spod niebios wszelkie ciało, w którym działa siła życiowa. Wszystko, co jest na ziemi, wyginie”. Poza tym gdy Noe informował, jaka jest jedyna możliwość ocalenia, zapewne powtarzał polecenie Jehowy: ‛Wejdźcie do arki’. W ten sposób jako „głosiciel prawości” dał kolejny dowód wiary (Rodz. 6:13, 17, 18; 2 Piotra 2:5).

8. Co Jakub pod natchnieniem powiedział o prawdziwej wierze?

8 Krótko po tym, jak apostoł Paweł pod natchnieniem napisał, czym jest wiara, powstał List Jakuba. Podobnie jak Paweł, Jakub wyjaśnił w nim, że prawdziwa wiara wymaga działania. Powiedział: „Pokaż mi swą wiarę bez uczynków, a ja pokażę ci wiarę poprzez moje uczynki” (Jak. 2:18). Dalej Jakub podkreślił, że prawdziwa wiara nie jest tym samym, co przeświadczenie. Demony zdają sobie sprawę z istnienia Boga, ale nie mają wiary — wręcz przeciwnie, próbują utrudnić realizację zamierzenia Bożego (Jak. 2:19, 20). Następnie Jakub wspomniał o człowieku, który przejawiał prawdziwą wiarę: „Czy nasz ojciec Abraham nie został uznany za prawego na podstawie uczynków, gdy na ołtarzu ofiarował swego syna Izaaka? Widzisz, że jego wiara współdziałała z jego uczynkami i dzięki uczynkom jego wiara została wydoskonalona”. W dalszych słowach Jakub podkreślił, że wiara przejawia się w działaniu: „Jak ciało bez ducha jest martwe, tak i wiara bez uczynków jest martwa” (Jak. 2:21-23, 26).

9, 10. Jak słowa apostoła Jana pomagają nam zrozumieć znaczenie okazywania wiary?

9 Ponad 30 lat później apostoł Jan napisał Ewangelię i trzy listy. Z pewnością dobrze rozumiał, z czym wiąże się prawdziwa wiara chrześcijan, o której wspominali inni natchnieni pisarze Biblii. Jan więcej razy niż którykolwiek z nich użył greckiego czasownika niekiedy tłumaczonego na „wierzyć”.

10 Powiedział na przykład: „Kto wierzy w Syna, ma życie wieczne; kto jest nieposłuszny Synowi, nie ujrzy życia, lecz pozostaje na nim srogi gniew Boży” (Jana 3:36). Taka wiara wymaga stosowania się do poleceń Jezusa. Jan często cytował jego słowa wskazujące, jak ważne jest okazywanie wiary (Jana 3:16; 6:29, 40; 11:25, 26; 14:1, 12).

11. Jak możemy okazywać wdzięczność za to, że znamy prawdę?

11 Powinniśmy być wdzięczni Jehowie, że posłużył się swoim świętym duchem, by objawić nam prawdę i umożliwić okazywanie wiary (odczytaj Łukasza 10:21). Zawsze ceńmy to, że Jehowa pociągnął nas do siebie przez swojego Syna, „Naczelnego Pełnomocnika i Udoskonaliciela naszej wiary” (Hebr. 12:2). Chcąc okazać wdzięczność za ten przejaw niezasłużonej życzliwości Bożej, powinniśmy wzmacniać wiarę przez modlitwę i studium Biblii (Efez. 6:18; 1 Piotra 2:2).

Przejawiaj wiarę, dzieląc się dobrą nowiną przy każdej okazji (zobacz akapit 12)

12. W jaki sposób powinniśmy przejawiać wiarę?

12 Chcemy wciąż okazywać wiarę w obietnice Jehowy, i to w sposób widoczny dla innych. Dlatego stale głosimy o Królestwie Bożym i czynimy uczniów. Ponadto ‛wyświadczamy dobro wszystkim, a zwłaszcza tym, którzy są z nami spokrewnieni w wierze’ (Gal. 6:10). Dokładamy też starań, żeby pozbyć się „starej osobowości razem z jej praktykami”, i unikamy wszystkiego, co mogłoby nas osłabić pod względem duchowym (Kol. 3:5, 8-10).

WIARA JEST CZĘŚCIĄ FUNDAMENTU

13. Jakie znaczenie ma wiara w Boga, do czego jest przyrównana w Biblii i dlaczego?

13 Biblia mówi: „Bez wiary nie można się (...) [Bogu] podobać, bo kto przystępuje do Boga, musi wierzyć, że on istnieje i że nagradza tych, którzy go pilnie szukają” (Hebr. 11:6). Zgodnie z Biblią wiara w Boga jest częścią „fundamentu” potrzebnego każdemu, kto chce być chrześcijaninem (Hebr. 6:1). Żeby ‛trwać w miłości Bożej’, słudzy Jehowy muszą budować na tym fundamencie, czyli ‛uzupełniać wiarę’ innymi ważnymi przymiotami (odczytaj 2 Piotra 1:5-7; Judy 20, 21).

14, 15. Dlaczego oprócz wiary potrzebna jest miłość?

14 Chrześcijańscy pisarze Biblii podkreślili znaczenie wiary, nawiązując do niej setki razy. Żaden inny przymiot nie jest przez nich wymieniany tak często. Czy oznacza to, że wiara jest dla chrześcijan najważniejsza?

15 Paweł napisał: „Gdybym miał całą wiarę, tak iżbym góry przenosił, a miłości bym nie miał, byłbym niczym” (1 Kor. 13:2). Jezus podkreślił nadrzędną rolę miłości do Boga, kiedy odpowiedział na pytanie: „Które przykazanie w Prawie jest największe?” (Mat. 22:35-40). Miłość mieści w sobie wiele ważnych przymiotów chrześcijańskich, również wiarę. W Biblii czytamy: „Miłość (...) wszystkiemu wierzy”, czyli wierzy w prawdę zawartą w Słowie Bożym (1 Kor. 13:4, 7).

16, 17. Jak Biblia łączy miłość z wiarą? Który z tych przymiotów jest ważniejszy i dlaczego?

16 Wiara i miłość odgrywają kluczową rolę, dlatego pisarze Chrześcijańskich Pism Greckich wielokrotnie wymieniają je razem, często w tym samym zdaniu lub wyrażeniu. Paweł zachęcał braci, żeby nałożyli „napierśnik wiary miłości” (1 Tes. 5:8). Piotr napisał: „Chociaż nigdy (...) nie widzieliście [Jezusa], miłujecie go. Chociaż obecnie na niego nie patrzycie, to jednak wierzycie w niego” (1 Piotra 1:8). Jakub zapytał namaszczonych braci: „Czyż Bóg nie wybrał biednych względem świata, żeby byli bogaci w wierze i dziedzicami królestwa, które obiecał tym, co go miłują?” (Jak. 2:5). Jan napisał: „To jest (...) przykazanie [Boże], żebyśmy wierzyli w imię jego Syna, Jezusa Chrystusa, i miłowali się wzajemnie” (1 Jana 3:23).

17 W przyszłości nie będziemy musieli przejawiać wiary w Boże obietnice, ponieważ wszystkie się spełnią. Ale nadal będziemy pielęgnować miłość do Boga i bliźnich. Właśnie dlatego Paweł napisał: „Teraz jednak pozostaje wiara, nadzieja, miłość — te trzy; lecz z nich największa jest miłość” (1 Kor. 13:13).

NIEZWYKŁY PRZEJAW WIARY

18, 19. Jaki niezwykły przejaw wiary możemy obserwować i komu to zawdzięczamy?

18 Obecnie słudzy Jehowy okazują wiarę w ustanowione przez Niego Królestwo. Dzięki temu rozwija się raj duchowy. Przebywa w nim ponad osiem milionów osób, które pielęgnują owoce ducha Bożego (Gal. 5:22, 23). Raj ten jest niezwykłym przejawem chrześcijańskiej wiary i miłości.

19 Tego niezwykłego osiągnięcia nie zawdzięczamy żadnemu z ludzi. ‛Wybawienie przez wiarę to dar Boży’ (Efez. 2:8). Raj duchowy jest dla Boga źródłem chwały — „znakiem, który nie będzie usunięty” (Izaj. 55:13). Granice tego raju będą się poszerzać, aż w końcu na ziemi pozostaną tylko doskonali, prawi i szczęśliwi ludzie, a to przyniesie cześć imieniu Jehowy. Dlatego w dalszym ciągu przejawiajmy wiarę w Boże obietnice!