مقالهٔ مطالعهای ۴۵
یَهُوَه در انجام کار موعظه کمکمان میکند
«خواهند دانست که در میانشان نبیای هست.»—حِزْقیال ۲:۵، ترجمهٔ هزارهٔ نو. a
سرود ۶۷ «کلام را موعظه کن»
معرفی مقاله b
۱. ما انتظار چه چیزی را داریم و از چه چیزی مطمئنیم؟
ما انتظار داریم که در خدمت موعظه با مخالفتهایی روبرو شویم. این مخالفتها در آینده شاید هم بیشتر شوند. (دان ۱۱:۴۴؛ ۲تیمو ۳:۱۲؛ مکا ۱۶:۲۱) ولی میتوانیم مطمئن باشیم که یَهُوَه کمک لازم را به ما میدهد. چرا؟ چون او همیشه به خادمانش کمک کرده تا مسئولیتهایشان را هر چقدر هم که سخت باشد انجام دهند. برای مثال حِزْقیال به یهودیان تبعیدی در بابِل موعظه میکرد. بیایید بعضی از اتفاقاتی را که برای او افتاد بررسی کنیم.
۲. یَهُوَه مردم محدودهٔ موعظهٔ حِزْقیال را چطور توصیف کرد و اکنون چه موضوعی را بررسی میکنیم؟ (حِزْقیال ۲:۳-۶)
۲ مردم محدودهٔ موعظهٔ حِزْقیال چه نوع اشخاصی بودند؟ یَهُوَه میگوید که آنها اشخاصی «گستاخ،» «سرسخت» و «عصیانگر» بودند؛ مثل خار آسیب میرساندند و مثل عقرب خطرناک بودند. پس جای تعجب نیست که یَهُوَه چندین بار به حِزْقیال گفت: ‹نترس!› (حِزْقیال ۲:۳-۶ خوانده شود.) حِزْقیال توانست خدمت موعظهٔ خود را بهخوبی انجام دهد، چون ۱) یَهُوَه او را فرستاده بود، ۲) روحالقدس به او قدرت میداد و ۳) از کلام خدا نیرو میگرفت. این سه نکته چطور به حِزْقیال کمک کرد و امروزه چطور به ما کمک میکند؟
حِزْقیال فرستادهٔ یَهُوَه بود
۳. چه گفتههایی به حِزْقیال قوّتقلب داد و یَهُوَه چطور اطمینان داد که از او حمایت میکند؟
۳ یَهُوَه به حِزْقیال گفت: «من تو را میفرستم.» (حز ۲:۳، ۴) چرا این گفتهٔ یَهُوَه به حِزْقیال قوّتقلب داد؟ حتماً یادش آمد که وقتی یَهُوَه به موسی و اِشَعْیای نبی مسئولیت داد، همین جمله را به آنها هم گفته بود. (خرو ۳:۱۰؛ اشع ۶:۸) حِزْقیال همچنین میدانست که یَهُوَه چطور به آن دو نبی کمک کرد تا بر مشکلاتشان غلبه کنند. پس وقتی که یَهُوَه دو بار گفت: ‹من تو را میفرستم،› حِزْقیال دلایل محکمی داشت تا از حمایت و پشتیبانی یَهُوَه مطمئن باشد. به علاوه در کتاب حِزْقیال چندین بار میخوانیم که او گفت: ‹کلام یَهُوَه بر من نازل شد.› (حز ۳:۱۶) همین طور چند بار گفت: ‹کلام یَهُوَه بار دیگر بر من نازل شد.› (حز ۶:۱، دج) حِزْقیال شکی نداشت که از طرف یَهُوَه فرستاده شده است. به علاوه حِزْقیال پسر یک کاهن بود و احتمالاً از پدرش یاد گرفته بود که یَهُوَه چطور در طول تاریخ از انبیایش حمایت کرده است؛ از جمله اسحاق، یعقوب و اِرْمیا که یَهُوَه به آنها گفته بود: ‹من با شما هستم.›—پیدا ۲۶:۲۴؛ ۲۸:۱۵؛ ار ۱:۸.
۴. چه گفتههای دلگرمکنندهای به حِزْقیال قوّت داد؟
۴ اسرائیلیان چه واکنشی به موعظهٔ حِزْقیال نشان دادند؟ یَهُوَه گفته بود: «خاندان اسرائیل مایل به شنیدن سخنان تو نخواهند بود، زیرا مایل نیستند سخنان مرا بشنوند.» (حز ۳:۷) در واقع مردم با رد کردن حِزْقیال، یَهُوَه را رد میکردند. این به حِزْقیال اطمینان داد که وقتی مردم پیامش را رد میکنند به این معنی نیست که او به عنوان نبی در انجام مسئولیتش کوتاهی کرده است. یَهُوَه همین طور به حِزْقیال اطمینان داد که وقتی آن پیام داوری به تحقق برسد، مردم میفهمند که «نبیای در میان ایشان بوده است.» (حز ۲:۵؛ ۳۳:۳۳) مطمئناً آن گفتههای دلگرمکننده به حِزْقیال قوّت لازم را داد تا خدمت موعظهٔ خود را انجام دهد.
امروزه ما فرستادگان یَهُوَه هستیم
مثل روزگار حِزْقیال، ممکن است مردم نخواهند به پیام ما گوش دهند یا حتی با ما مخالفت کنند، اما میدانیم که یَهُوَه با ماست. (بندهای ۵-۶ ملاحظه شود)
۵. طبق اِشَعْیا ۴۴:۸ چه چیزی به ما قوّت میدهد؟
۵ ما هم با دانستن این که از طرف یَهُوَه فرستاده شدهایم قوّت میگیریم. او ما را «شاهدان» خود میخواند. (اشع ۴۳:۱۰) چه افتخار بزرگی! همان طور که یَهُوَه به حِزْقیال گفت: ‹نترس!› به ما هم میگوید: «وحشت نکنید.» اما چرا نباید از مخالفانمان بترسیم؟ چون ما هم مثل حِزْقیال از طرف یَهُوَه فرستاده شدهایم و او از ما پشتیبانی میکند.—اِشَعْیا ۴۴:۸ خوانده شود.
۶. الف) یَهُوَه چطور اطمینان میدهد که از ما حمایت میکند؟ ب) چه چیزی به ما قوّتقلب و دلگرمی میدهد؟
۶ یَهُوَه به ما اطمینان میدهد که از ما حمایت میکند. او قبل از این که بگوید: «شما شاهدان من هستید،» گفت: «وقتی از آبها میگذری، من با تو هستم، وقتی از رودخانهها رد میشوی، در آبهای خروشان فرو نمیروی. وقتی از وسط آتش میگذری، نمیسوزی، و شعلههایش به تو هیچ صدمهای نمیرساند.» (اشع ۴۳:۲) بعضی وقتها در موعظه با موانعی مثل آبهای خروشان و مشکلاتی مثل آتش روبرو میشویم. ولی با کمک یَهُوَه میتوانیم به خدمت موعظه ادامه دهیم. (اشع ۴۱:۱۳) امروزه هم مانند زمان حِزْقیال اکثر مردم پیام ما را رد میکنند، اما باید یادمان باشد که واکنش آنها به این معنی نیست که ما به عنوان شاهدان خدا در انجام مسئولیتمان کوتاهی کردهایم. اگر با وفاداری به خدمت موعظه ادامه دهیم، یَهُوَه را خوشحال میکنیم و این به ما قوّتقلب و دلگرمی میدهد. پولُس رسول گفت: «هر یک به فراخور زحمتش پاداش خواهد گرفت.» (۱قر ۳:۸؛ ۴:۱، ۲) یک خواهر که سالها پیشگام است میگوید: «دانستن این که یَهُوَه به تلاشهایمان پاداش میدهد به من شادی میبخشد.»
حِزْقیال از روحالقدس قدرت گرفت
حِزْقیال در یک رؤیا ارابهٔ آسمانی یَهُوَه را میبیند. این به او اطمینان میدهد که یَهُوَه به او کمک میکند تا کار موعظه را انجام دهد. (بند ۷ ملاحظه شود)
۷. هر وقت که حِزْقیال در رؤیایی که دیده بود تعمّق میکرد چه تأثیری روی او میگذاشت؟ (تصویر روی جلد ملاحظه شود.)
۷ حِزْقیال قدرت روحالقدس خدا را دیده بود. او در رؤیایی تأثیر روحالقدس بر مخلوقات روحی و چرخهای عظیم ارابهٔ آسمانی یَهُوَه را دید. (حز ۱:۲۰، ۲۱) حِزْقیال با دیدن این صحنه چه کار کرد؟ او میگوید: «چون آن را دیدم، به روی درافتادم.» حِزْقیال با دیدن آن شگفتزده شد و به زمین افتاد. (حز ۱:۲۸) بعدها هر وقت که در آن رؤیای شگفتانگیز تعمّق میکرد، ایمان و اطمینانش به این که میتواند با کمک روحالقدس خدمت موعظه را انجام دهد بیشتر میشد.
۸-۹. الف) فرمان یَهُوَه چه تأثیری روی حِزْقیال گذاشت؟ ب) بعد از آن یَهُوَه چطور به حِزْقیال بیشتر قوّت داد تا به مردم سرسخت محدودهاش موعظه کند؟
۸ یَهُوَه به حِزْقیال فرمان داد: «ای پسر انسان، بر پای خود بایست تا با تو سخن گویم.» وقتی یَهُوَه به حِزْقیال گفت ‹بلند شو› حِزْقیال با کمک روحالقدس خدا قدرت لازم را یافت که از زمین بلند شود. او نوشت: «روح به من درآمد و مرا بر پاهایم بر پا داشت.» (حز ۲:۱، ۲) بعدها هم هنگام موعظه «دست خداوند» یا همان روحالقدس حِزْقیال را هدایت کرد. (حز ۳:۲۲؛ ۸:۱؛ ۳۳:۲۲؛ ۳۷:۱؛ ۴۰:۱) روحالقدس به حِزْقیال قدرت داد تا مسئولیتش را که موعظه به مردم ‹سرسخت و گستاخ› بود انجام دهد. (حز ۳:۷) یَهُوَه به حِزْقیال گفت: «من رویِ تو را به اندازهٔ روی ایشان سخت ساختهام، و پیشانیِ تو را به سختی پیشانی ایشان گردانیدهام. آری، من پیشانیِ تو را از سنگ خارا نیز سختتر گردانیدهام. از ایشان مترس و از نگاهشان بیم مدار.» (حز ۳:۸، ۹) به عبارت دیگر یَهُوَه به حِزْقیال گفت: ‹نگذار سرسختی مردم تو را دلسرد کند. من به تو قوّت میدهم.›
۹ بعد از آن، روح مقدّس خدا به حِزْقیال در خدمت موعظه کمک کرد. او گفت: «دست خداوند به قوّت بر من بود.» یک هفته طول کشید که حِزْقیال پیام موعظهاش را کاملاً درک کند و آماده شود تا آن را با قاطعیت اعلام کند. (حز ۳:۱۴، ۱۵) سپس یَهُوَه او را به دشتی هدایت کرد و در آنجا ‹روح به او درآمد.› (حز ۳:۲۳، ۲۴) حال حِزْقیال آماده بود که موعظهاش را شروع کند.
امروزه ما از روحالقدس قدرت میگیریم
مثل حِزْقیال چه چیزی به ما کمک میکند که کار موعظه را انجام دهیم؟ (بند ۱۰ ملاحظه شود)
۱۰. برای کار موعظه به چه کمکی نیاز داریم و چرا؟
۱۰ برای کار موعظه به چه کمکی نیاز داریم؟ به اتفاقی که برای حِزْقیال افتاد فکر کنید. قبل از این که او فعالیت موعظه را شروع کند روح مقدّس خدا به او قدرت لازم را داد. ما هم مثل حِزْقیال فقط با کمک روحالقدس میتوانیم موعظه کنیم. چرا؟ چون شیطان با ما در جنگ است و میخواهد جلوی فعالیت موعظه را بگیرد. (مکا ۱۲:۱۷) از دید انسانی ما از شیطان خیلی ضعیفتر هستیم. ولی با انجام کار موعظه بر او پیروز میشویم! (مکا ۱۲:۹-۱۱) چطور؟ در واقع هر وقت که موعظه میکنیم نشان میدهیم که از تهدیدهای شیطان هیچ ترسی نداریم و او را شکست میدهیم. این موضوع که میتوانیم با وجود مخالفتها به فعالیت موعظه ادامه دهیم چه چیزی را نشان میدهد؟ نشان میدهد که روح مقدّس خدا به ما قدرت میدهد و یَهُوَه از ما راضی است.—مت ۵:۱۰-۱۲؛ ۱پطر ۴:۱۴.
۱۱. روحالقدس چطور به ما کمک میکند و ما باید چه کار کنیم تا همیشه آن را دریافت کنیم؟
۱۱ دانستن این موضوع که یَهُوَه به اصطلاح پیشانی و روی حِزْقیال را سخت کرده بود، چطور به ما دلگرمی میدهد؟ روح یَهُوَه میتواند به ما کمک کند تا بر هر مشکلی که ممکن است در موعظه پیش بیاید غلبه کنیم. (۲قر ۴:۷-۹) پس باید چه کار کنیم تا یَهُوَه همیشه روح مقدّسش را به ما بدهد؟ باید با پشتکار دعا کنیم و مطمئن باشیم که یَهُوَه دعاهای ما را میشنود. عیسی به شاگردانش گفت: «پیوسته بطلبید،» «پیوسته بجویید» و «پیوسته بکوبید.» در نتیجه یَهُوَه هم «به هر کس که از او بخواهد، روحالقدس را خواهد داد!»—لو ۱۱:۹، ۱۳؛ اعما ۱:۱۴؛ ۲:۴.
حِزْقیال از کلام خدا نیرو گرفت
۱۲. بر اساس حِزْقیال ۲:۹–۳:۳ طومار از کجا آمده بود و در آن چه نوشته شده بود؟
۱۲ حِزْقیال نه فقط از روح خدا، بلکه از کلام خدا هم نیرو میگرفت. او در یک رؤیا دستی را دید که در آن طوماری بود. (حِزْقیال ۲:۹–۳:۳ خوانده شود.) آن طومار از کجا آمده بود، در آن چه نوشته شده بود و چطور به حِزْقیال نیرو داد؟ آن طومار از تخت یَهُوَه آمده بود. احتمالاً یَهُوَه یکی از چهار فرشتهای را که حِزْقیال قبلاً دیده بود فرستاد تا طومار را به او برساند. (حز ۱:۸؛ ۱۰:۷، ۲۰) در آن طومار پیام داوری خدا آمده بود که حِزْقیال باید به قوم سرکش اسرائیل که در تبعید بودند میرساند. (حز ۲:۷) آن پیام داوری در پشت و روی طومار نوشته شده بود.
۱۳. یَهُوَه از حِزْقیال خواست با طومار چه کار کند و چرا آن شیرین بود؟
۱۳ یَهُوَه به پیامبرش گفت: ‹طومار را بخور و شکمت را پر کن.› حِزْقیال هم کل طومار را خورد. این قسمت رؤیا به چه معناست؟ حِزْقیال پیامی را که قرار بود برساند، باید خوب هضم میکرد. آن پیام باید جزوی از وجودش میشد و عمیقاً روی احساسات او تأثیر میگذاشت. پس از آن اتفاق عجیبی افتاد. حِزْقیال دید که طومار ‹همچون عسل شیرین است.› (حز ۳:۳) این به چه معنا بود؟ نمایندهٔ یَهُوَه بودن برای حِزْقیال تجربهٔ شیرین و دلپذیری بود. (مز ۱۹:۸-۱۱) برای او افتخار بزرگی بود که به عنوان نبی یَهُوَه انتخاب شود.
۱۴. چه چیزی حِزْقیال را برای مسئولیتش آماده کرد؟
۱۴ بعدها یَهُوَه به حِزْقیال گفت: «تمامی کلامی را که به تو میگویم، به گوش خود بشنو و در دل خود جای ده.» (حز ۳:۱۰) در واقع یَهُوَه به حِزْقیال گفت که پیام نوشته شده در طومار را به حافظهاش بسپارد و در آن تعمّق کند. این کار به حِزْقیال نیرو بخشید. او همچنین پیام مهمی داشت تا به مردم برساند. (حز ۳:۱۱) حِزْقیال با داشتن پیام خدا در دل و بر زبانش، آماده بود که مسئولیتش را به انجام برساند.—با مزمور ۱۹:۱۴ مقایسه شود.
امروزه ما از کلام خدا نیرو میگیریم
۱۵. برای ادامهٔ کار موعظه چه چیزی را باید در دلمان جای دهیم؟
۱۵ برای ادامهٔ کار موعظه ما هم باید همواره از کلام خدا نیرو بگیریم. ما باید تمام گفتههای یَهُوَه را در دل خود جای دهیم. یَهُوَه امروزه از طریق کلام نوشته شدهاش کتاب مقدّس، با ما صحبت میکند. برای این که کلام خدا همیشه بر افکار، احساسات و انگیزههایمان تأثیر بگذارد باید چه کار کنیم؟
۱۶. چطور میتوانیم کلام خدا را بهتر درک کنیم؟
۱۶ همان طور که خوردن غذا و هضم آن به ما انرژی میدهد، مطالعهٔ کلام خدا و تعمّق بر آن هم از لحاظ روحانی به ما نیرو میبخشد. ما میخواهیم درسی را که از رؤیای طومار میآموزیم به خاطر بسپاریم. یَهُوَه میخواهد که به اصطلاح ‹شکممان را با کلامش پر کنیم،› یعنی آن را خوب درک کنیم. این کار را میتوانیم با کمک دعا، مطالعه و تعمّق انجام دهیم. اول دعا میکنیم که دلمان آمادهٔ پذیرش افکار خدا شود. سپس قسمتی از کتاب مقدّس را میخوانیم. بعد وقت میگذاریم تا در مورد چیزهایی که خواندهایم تعمّق و تفکّر کنیم. نتیجهٔ این کار چه خواهد بود؟ هر چه بیشتر تعمّق کنیم کلام خدا بیشتر به دلمان مینشیند و آن را بهتر درک میکنیم.
۱۷. چرا تعمّق در کتاب مقدّس حیاتی است؟
۱۷ چرا مطالعهٔ کتاب مقدّس و تعمّق بر آن حیاتی است؟ چون این کار به ما قدرت لازم را میدهد تا پیام پادشاهی را موعظه کنیم و در آیندهٔ نزدیک هم پیام کوبندهٔ داوری را اعلام کنیم. همچنین وقتی در خصوصیات زیبای یَهُوَه تعمّق کنیم به او نزدیکتر میشویم. در نتیجه از آرامش درونی و رضایتی برخوردار میشویم که مثل آن طومار، شیرین است.—مز ۱۱۹:۱۰۳.
مصمم به پایداری
۱۸. مردم محدودهٔ ما در آینده باید چه چیزی را بپذیرند و چرا؟
۱۸ برخلاف حِزْقیال، به ما پیشگوییهایی الهام نمیشود که به مردم برسانیم. با این وجود کاملاً مصممیم که پیام الهامی یَهُوَه را تا زمانی که خودش بخواهد به مردم اعلام کنیم. وقتی زمان داوری برسد مردم محدودهٔ ما نمیتوانند بگویند که به آنها هشدار کافی داده نشده یا خدا آنها را نادیده گرفته است. (حز ۳:۱۹؛ ۱۸:۲۳) برعکس مجبورند بپذیرند پیامی که اعلام کردیم از طرف خدا بوده است.
۱۹. چه چیزی برای ادامهٔ کار موعظه به ما قدرت میدهد؟
۱۹ چه چیزی به ما قدرت میدهد تا به خدمت موعظه ادامه دهیم؟ همان سه نکتهای که به حِزْقیال هم قدرت داد. ما به خدمت موعظه ادامه میدهیم چون میدانیم که فرستادگان یَهُوَه هستیم، روحالقدس او به ما قدرت میدهد و کلامش به ما نیرو میبخشد. با کمک یَهُوَه مصممیم که همواره به کار موعظه ادامه دهیم و ‹تا به آخر پایدار بمانیم.›—مت ۲۴:۱۳.
سرود ۶۵ پیش رویم!