مقالهٔ مطالعهای ۲۲
همچنان در «جادهٔ مقدّس» بمانید
‹در آنجا شاهراهی خواهد بود، به اسم «جادهٔ مقدّس.»›—اِشَعْیا ۳۵:۸.
سرود ۳۱ بیا همراه یَهُوَه!
معرفی مقاله a
۱-۲. یهودیانی که در بابِل زندگی میکردند باید چه تصمیم مهمی میگرفتند؟ (عِزرا ۱:۲-۴)
پادشاه پارس اعلام کرد یهودیانی که برای ۷۰ سال در اسارت بابِل بودند، اجازه داشتند به سرزمینشان اسرائیل برگردند. (عِزرا ۱:۲-۴ خوانده شود.) چرا مطمئنیم یَهُوَه در این کار نقش داشت؟ چون بابِلیان هیچ وقت اسیرانشان را آزاد نمیکردند. (اشع ۱۴:۴، ۱۷) اما امپراتوری بابِل سقوط کرده بود و حکومت جدید حکم آزادی یهودیان را داده بود. پس هر یهودی، مخصوصاً هر سرپرست خانواده با تصمیمی روبرو بود؛ بابِل را ترک کند یا بماند. چرا این تصمیم برای بعضی از یهودیان سخت بود؟
۲ احتمالاً عدهای از آنها به خاطر سالخوردگی نمیتوانستند آن مسیر طولانی را طی کنند. همچنین اکثر یهودیان در بابِل به دنیا آمده بودند و همهٔ عمرشان را آنجا زندگی کرده بودند. برای آنها اسرائیل سرزمین اجدادیشان بود. ظاهراً در بابِل وضعیت مالی بعضی از یهودیان خوب شده بود. شاید بعضیها فکر میکردند که نمیتوانند تجارت یا خانهشان را ترک کنند و به سرزمینی ناآشنا بروند.
۳. چه برکتی چشمانتظار یهودیان وفاداری بود که به اسرائیل برمیگشتند؟
۳ در ذهن یهودیان وفادار برگشتن به اسرائیل ارزش هر گونه ازخودگذشتگی را داشت. برای آنها پرستش یَهُوَه به روش درست بزرگترین نعمت بود. بابِل بیشتر از ۵۰ معبد برای بتپرستان داشت، اما برای یَهُوَه معبدی نبود. هیچ کهانت یا مذبحی وجود نداشت که اسرائیلیان بتوانند بر طبق شریعت موسی قربانی تقدیم کنند. به علاوه، قوم یَهُوَه در مقایسه با بتپرستانی که هیچ اهمیتی به معیارهای یَهُوَه نمیدادند، در اقلیت بودند. پس هزاران یهودی خداترس چشمانتظار بازگشت به سرزمینشان بودند تا پرستش پاک را از سر بگیرند.
۴. یَهُوَه به یهودیانی که به اسرائیل برمیگشتند چه قولی داده بود؟
۴ سفر از بابِل به اسرائیل سخت بود و حدود چهار ماه طول میکشید. اما یَهُوَه قول داده بود که هر مانعی را از سر راه آنها بردارد. اِشَعْیا نوشت: ‹راه یَهُوَه را آماده کنید! در بیابان شاهراهی مستقیم برای خدایمان بسازید. زمینهای ناهموار را هموار کنید، و زمینهای پرسنگلاخ را مثل دشت صاف کنید.› (اشع ۴۰:۳، ۴) شاهراه صافی را تصوّر کنید که در دل کویر از وسط زمینهای هموار میگذارد. چنین مسیری سفر را برای مسافران راحتتر میکند. دیگر لازم نیست که از کوهها و درّهها بالا و پایین بروند یا آنها را دور بزنند. سفر آنها آسانتر و سریعتر میشود.
۵. بزرگراه مجازیای که بابِل را به اسرائیل وصل میکرد چه نام داشت؟
۵ امروزه بسیاری از بزرگراهها اسم یا شماره دارند. بزرگراهی که اِشَعْیا به تصویر کشید هم یک اسم داشت. او نوشت: «در آنجا شاهراهی خواهد بود، شاهراهی به اسم ‹جادهٔ مقدّس.› افراد ناپاک نمیتوانند از آن جاده عبور کنند.» (اشع ۳۵:۸) این وعده برای اسرائیلیان به چه معنا بود و امروزه برای ما به چه معناست؟
«جادهٔ مقدّس»—در دوران باستان و دوران ما
۶. چرا آن جاده، مقدّس خوانده شد؟
۶ «جادهٔ مقدّس» برای یک شاهراه اسم زیبایی است! چرا این جاده، مقدّس خوانده شد؟ چون بین کسانی که برمیگشتند جایی برای «افراد ناپاک» وجود نداشت؛ یهودیانی که مصمم به انجام کارهای غیراخلاقی، بتپرستی یا گناهان دیگر بودند، در میان قوم جایی نداشتند. یهودیانی که برمیگشتند باید برای یَهُوَه خدایشان «قومی مقدّس» میشدند. (تث ۷:۶) بنابراین حتی آنهایی که بابِل را ترک میکردند لازم بود برای جلب رضایت یَهُوَه در خود تغییراتی ایجاد کنند.
۷. بعضی از یهودیان باید چه تغییراتی در خود ایجاد میکردند؟ مثالی بزنید.
۷ همان طور که اشاره شد اکثر یهودیان در بابِل به دنیا آمده بودند و ظاهراً بسیاری از آداب و رسوم، طرز فکر و معیارهای بابِلیان را پذیرفته بودند. دهها سال بعد از این که اولین یهودیان به اسرائیل برگشتند به عِزرا گفته شد که بعضی از آنها با زنان بتپرست ازدواج کردهاند. (خرو ۳۴:۱۵، ۱۶؛ عز ۹:۱، ۲) بعدها وقتی نِحِمیای فرماندار بعضی از کودکان را دید که در اسرائیل متولّد شدهاند اما به زبان یهودیان صحبت نمیکنند، بسیار متعجب شد. (تث ۶:۶، ۷؛ نح ۱۳:۲۳، ۲۴) آن کودکان نمیتوانستند کلام خدا را به زبان عبری بخوانند، پس چطور میتوانستند یَهُوَه را دوست داشته باشند و بپرستند؟ (عز ۱۰:۳، ۴۴) آن یهودیان هنوز باید تغییراتی اساسی در خود ایجاد میکردند. واضح است که با برقراری مجدّد پرستش پاک در اسرائیل، انجام این تغییرات برای آنها آسانتر میشد.—نح ۸:۸، ۹.
از سال ۱۹۱۹، میلیونها مرد و زن به همراه فرزندانشان بابِل بزرگ را ترک کردهاند و قدم در «جادهٔ مقدّس» گذاشتهاند (بند ۸ ملاحظه شود)
۸. چرا اتفاقات گذشته برای ما قابل توجه میباشد؟ (تصویر روی جلد ملاحظه شود.)
۸ شاید بپرسید که این اتفاقات برای ما به چه معناست؟ ما هم به نوعی در این «جادهٔ مقدّس» سفر میکنیم. چه از مسحشدگان باشیم، چه از «گوسفندان دیگر،» باید در این «جادهٔ مقدّس» بمانیم؛ یعنی به خدمتمان به یَهُوَه ادامه دهیم تا زمانی که پادشاهی خدا زمین را به بهشت تبدیل کند. b (یو ۱۰:۱۶) از سال ۱۹۱۹ میلیونها مرد و زن به همراه فرزندانشان، بابِل بزرگ یعنی امپراتوری ادیان دروغین را ترک و سفرشان را در این «جادهٔ مقدّس» شروع کردهاند. احتمالاً شما یکی از آنها هستید. با وجودی که این جاده بیش از ۱۰۰ سال پیش باز شده است، کار آمادهسازی و بنای آن قرنها قبل شروع شد.
آمادهسازی جاده
۹. هماهنگ با اِشَعْیا ۵۷:۱۴ کار آمادهسازی «جادهٔ مقدّس» چطور شروع شد؟
۹ یَهُوَه موانعی را که بر سر راه یهودیان بود برداشت. (اِشَعْیا ۵۷:۱۴ خوانده شود.) اما در مورد «جادهٔ مقدّس» دوران ما چه میتوان گفت؟ یَهُوَه قرنها قبل از سال ۱۹۱۹ از طریق مردانی خداترس راه خروج از بابِل بزرگ را آماده کرد. (با اِشَعْیا ۴۰:۳ مقایسه شود.) آنها خدمات آمادهسازی را انجام دادند تا بعدها افرادی که دلی پاک داشتند بتوانند از بابِل بزرگ بیرون بیایند و وارد بهشت روحانی شوند؛ جایی که پرستش پاک یَهُوَه مجدّداً برقرار شده است. کار آمادهسازی جاده شامل چه مراحلی میشد؟ بیایید به چند نکته بپردازیم.
قرنها قبل، مردانی خداترس راه خروج از بابِل بزرگ را آماده کردند (بندهای ۱۰-۱۱ ملاحظه شود)
۱۰-۱۱. کار چاپ و ترجمه چطور به پخش تعلیمات کتاب مقدّس کمک کرده است؟ (تصویر ملاحظه شود.)
۱۰ چاپ. تا اواسط قرن پانزدهم میلادی نسخهبرداری از کتاب مقدّس با دست انجام میشد. این کار مستلزم وقت زیادی بود و نسخههای کتاب مقدّس کمیاب و گرانقیمت بود. اما با اختراع دستگاه چاپ و با کمک سیستم حروفچینی، کتاب مقدّس راحتتر چاپ و پخش میشد.
۱۱ ترجمه. برای قرنها کتاب مقدّس فقط به زبان لاتین موجود بود و تنها افراد تحصیلکرده میتوانستند آن را بفهمند. وقتی که کار چاپ رواج پیدا کرد، بعضی از انسانهای خداترس سخت تلاش کردند تا کتاب مقدّس را به زبان مردم عامی ترجمه کنند. از آن موقع به بعد، مردم میتوانستند آنچه را که در کتاب مقدّس میخواندند، با تعلیمات روحانیون مقایسه کنند.
مردانی خداترس راه خروج از بابِل بزرگ را آماده کردند (بندهای ۱۲-۱۴ ملاحظه شود) c
۱۲-۱۳. با بیان نمونهای توضیح دهید که چطور افرادی خداترس در قرن نوزدهم تعلیمات ادیان دروغین را افشا کردند.
۱۲ ابزارهایی برای مطالعهٔ کتاب مقدّس. کسانی که با دقت کتاب مقدّس را خواندند، درک بهتری از کلام خدا پیدا کردند. اما وقتی در مورد یافتههای خود با دیگران صحبت کردند، روحانیون بسیار عصبانی شدند. برای مثال در قرن نوزدهم تعدادی از مردان پاکدل با چاپ نشریات، تعلیمات نادرست کلیساها را افشا کردند.
۱۳ در حدود سال ۱۸۳۵، مردی خداترس بنام هنری گرو نشریهای در مورد وضعیت مردگان منتشر کرد. او در آن نشریه با کمک آیات ثابت کرد که فناناپذیری هدیهای از طرف خداست و برخلاف تعلیمات کلیسا انسانها با روح فناناپذیر به دنیا نمیآیند. در سال ۱۸۳۷ یک مُبلغ مسیحی به نام جورج استورْز نسخهای از آن نشریه را در یک قطار پیدا کرد. او آن نشریه را خواند و متقاعد شد که حقیقتی حیاتی را پیدا کرده است و تصمیم گرفت آنچه را که آموخته بود با دیگران در میان بگذارد. او در سال ۱۸۴۲ یک سری سخنرانی گیرا با عنوان «یک سؤال، آیا شریران فناناپذیر هستند؟» داد. نوشتههای جورج استورْز تأثیر مثبتی بر مردی جوان به نام چارلز تیز راسل گذاشت.
۱۴. برادر راسل و همکارانش چطور از کار آمادهسازی که قبل از آنها انجام شده بود فایده بردند؟ (تصویر ملاحظه شود.)
۱۴ برادر راسل و همکارانش چطور از کار آمادهسازی که در گذشته انجام شده بود فایده بردند؟ آنها میتوانستند در مطالعاتشان به واژهنامهها، فهرستها و انواع ترجمههای کتاب مقدّس که قبل از زمان خودشان آماده شده بود رجوع کنند. آنها همچنین از تحقیقات مردانی مثل هنری گرو، جورج استورْز و دیگران استفاده کردند. برادر راسل و همکارانش هم در این کار آمادهسازی سهمی داشتند. آنها کتابها و نشریات زیادی در مورد موضوعات کتاب مقدّس منتشر کردند.
۱۵. در سال ۱۹۱۹ چه تحوّلات مهمی اتفاق افتاد؟
۱۵ در سال ۱۹۱۹، قوم خدا از تسلّط بابِل بزرگ بیرون آمد. در همان سال، «غلام امین و دانا» منصوب شد تا پذیرای انسانهای پاکدلی باشد که وارد «جادهٔ مقدّس» میشوند. (مت ۲۴:۴۵-۴۷) به خاطر تلاشهای کسانی که این جاده را آماده کرده بودند، پاکدلان توانستهاند در این جاده بیشتر در مورد مقصود یَهُوَه یاد بگیرند و زندگیشان را با معیارهای یَهُوَه هماهنگ کنند. (امث ۴:۱۸) یَهُوَه از خادمانش انتظار نداشت که یکباره همهٔ تغییرات را انجام دهند، بلکه به مرور زمان خادمانش را اصلاح کرده است. (کادر « یَهُوَه به مرور زمان اصلاحاتی در قومش ایجاد کرده است» ملاحظه شود.) وقتی زمانی برسد که با همهٔ کارهایمان یَهُوَه را خشنود کنیم خودمان هم شاد میشویم!—کول ۱:۱۰.
«جادهٔ مقدّس» هنوز باز است
۱۶. «جادهٔ مقدّس» چطور از سال ۱۹۱۹ تا به حال تعمیر شده است؟ (اِشَعْیا ۴۸:۱۷؛ ۶۰:۱۷)
۱۶ هر جادهای باید مرتباً تعمیر شود، منجمله «جادهٔ مقدّس.» این کار از سال ۱۹۱۹ همچنان ادامه داشته است تا عدهٔ بیشتری بتوانند از بابِل بزرگ بیرون بیایند. غلام امین و دانا که تازه منصوب شده بود، در سال ۱۹۲۱ ابزاری برای مطالعهٔ کتاب مقدّس با علاقهمندان تهیه کرد. آن کتاب، یعنی «نوای چنگ خدا» که شش میلیون نسخه از آن به ۳۶ زبان چاپ شد، به بسیاری برای آشنایی با حقیقت کمک کرد. اخیراً نشریهٔ جدیدی تحت عنوان تا ابد از زندگی لذّت ببرید! برای آموزش کلام خدا تهیه شده است. یَهُوَه طی روزهای آخر از طریق سازمانش برای ما غذای روحانی فراهم میکند تا بتوانیم در «جادهٔ مقدّس» بمانیم.—اِشَعْیا ۴۸:۱۷؛ ۶۰:۱۷ خوانده شود.
۱۷-۱۸. «جادهٔ مقدّس» به کجا ختم میشود؟
۱۷ هر وقت کسی مطالعهٔ کتاب مقدّس را شروع میکند، در واقع فرصت دارد که در «جادهٔ مقدّس» قدم بگذارد. بعضیها بعد از طی کردن مسافتی کوتاه از این شاهراه خارج میشوند. برخی دیگر مصمم هستند تا رسیدن به مقصد در این شاهراه بمانند. آن مقصد کجاست؟
۱۸ برای کسانی که امید آسمانی دارند، مسیر این جاده به «بهشت خدا» که در آسمان است میرسد. (مکا ۲:۷) این شاهراه در پایان ۱۰۰۰ سال، کسانی را که امید زمینی دارند به کاملیت میرساند. اگر شما هم در این شاهراه هستید، به پشت سر خود نگاه نکنید و تا وقتی که به دنیای جدید نرسیدهاید از این جاده خارج نشوید. سفر بیخطری را برای شما آرزومندیم.
سرود ۲۴ به سوی کوه یَهُوَه بیایید
a یَهُوَه شاهراه مجازی بین اسرائیل و بابِل را «جادهٔ مقدّس» نامید. او در دوران ما هم جادهای را برای خادمانش فراهم کرده است. از سال ۱۹۱۹ میلادی میلیونها نفر بابِل بزرگ را ترک کردهاند و در «جادهٔ مقدّس» قدم گذاشتهاند. همهٔ ما باید در این جاده بمانیم تا به مقصد نهاییمان برسیم.
c شرح تصاویر: برادر راسل و همکارانش از ابزارهای مطالعهای که قبلاً آماده شده بود استفاده میکردند.