در دستان یَهُوَه شکل گیرید
«شما نیز در دستان من، همچون گِل در دستان کوزهگرید.»—اِرْمیا ۱۸:۶.
۱، ۲. چرا دانیال در نظر یَهُوَه خدا مردی «بسیار محبوب» بود، و ما چگونه میتوانیم همچون دانیال مطیع باشیم؟
زمانی که یهودیان تبعیدی به بابِل باستان وارد شدند، شاهد بودند که پرستش کاذب در آن شهر بیداد میکرد، شهر مملو از بت و مردم تحت تأثیر موجودات روحی شریر بودند. با این همه یهودیان وفاداری همچون دانیال و سه همراهش اجازه ندادند که بابِل آنان را شکل دهد. (دان ۱:۶، ۸، ۱۲؛ ۳:۱۶-۱۸) دانیال و همراهانش مصمم بودند که تنها وقف یَهُوَه خدا بمانند و در دستان او شکل گیرند. آنان موفق نیز شدند. تقریباً تمام عمر دانیال در آن شهر گذشت، شهری بیگانه و دور از خدا، اما فرشتهٔ یَهُوَه در مورد او چنین گفت: «ای مرد بسیار محبوب.»—دان ۱۰:۱۱، ۱۹.
۲ در زمان باستان سفالگر گِل را در قالبی فرو میبرد تا آن را به شکل مورد نظرش در آورد. امروزه پرستندگان پاک، یَهُوَه خدا را حاکمِ بر حق عالَم میدانند، کسی که اختیار دارد مردم و قومها را آن گونه که خود میخواهد شکل دهد. (اِرْمیا ۱۸:۶ خوانده شود.) همچنین خدا این حق و اختیار را دارد که تکتک ما را شکل دهد. با این همه او ارادهٔ آزاد ما را در نظر میگیرد و میخواهد که ما با میل خود زیر دستان او شکل گیریم. در اینجا سه جنبه را بررسی میکنیم که ما را یاری میکند همواره همچون گِلی نرم در دستان یَهُوَه خدا بمانیم. ۱) چگونه میتوانیم از آنچه دلمان را در مقابل نصایح یَهُوَه خدا سخت میسازد، پرهیز کنیم؟ ۲) چگونه میتوانیم خصوصیاتی را در خود پرورش دهیم که همواره مطیع یَهُوَه باشیم و همچون گِلی نرم زیر دستان او بمانیم؟ ۳) چگونه والدین مسیحی نشان میدهند که در شکل دادن فرزندانشان، مطیع و تسلیم یَهُوَه خدا هستند؟
از آنچه دل را سخت میسازد پرهیز کنید
۳. چه خصوصیاتی میتواند دلِ ما را سخت سازد؟ مثالی بزنید.
۳ در امثال ۴:۲۳ آمده است: «دل خویش را با مراقبتِ تمام پاس بدار، زیرا سرچشمهٔ امور حیاتی است.» باید در مقابل چه چیز از دل خود مراقبت کنیم؟ غرور نابجا، پیشه کردن گناه و بیایمانی. چنین خصوصیاتی میتواند در ما نافرمانی و روحیهٔ سرکشی ایجاد کند. (دان ۵:۱، ۲۰؛ عبر ۳:۱۳، ۱۸، ۱۹) بیگمان عُزّیا پادشاه یهودا متکبّر و مغرور شد. (۲تواریخ ۲۶:۳-۵، ۱۶-۲۱ خوانده شود.) در ابتدا او «آنچه را که در نظر خداوند درست بود به جا میآورد» و در دل خود خدا را میطلبید. اما وقتی «نیرومند گردید، دلش متکبر شد.» البته نیرویی که او یافته بود از خدا بود. او حتی به خود اجازه داد در معبد بخور بسوزاند، امتیازی که تنها به کاهنانی داده شده بود که از تبار هارون بودند. زمانی که کاهنان خطایش را به او تذکر دادند، خشمگین شد و دلیل این خشم غرورش بود. نتیجهٔ این غرور و خشم چه بود؟ به دست خدا مبتلا به جذام شد و هلاک گشت.—امث ۱۶:۱۸.
۴، ۵. اگر در مقابل غرور دلمان را حفظ نکنیم ممکن است چه روی دهد؟ مثالی بزنید.
۴ اگر ما نیز مراقب نباشیم غرور میتواند بر ما چیره شود و «خود را برتر از آنچه باید» بپنداریم. حتی شاید تا جایی پیش رویم که با نصایحی که بر مبنای کتاب مقدّس به ما داده میشود، مخالفت کنیم. (روم ۱۲:۳؛ امث ۲۹:۱) جیم پیر جماعت بود و در مورد موضوعی مربوط به جماعت با دیگر پیران اختلاف داشت. او در مورد رفتارش در یکی از جلسات با پیران میگوید: «به برادران گفتم که رفتار آنان نشانهٔ بیمهری است و جلسه را ترک کردم.» حدود شش ماه بعد او جماعتش را تغییر داد، اما در آنجا به عنوان پیر جماعت منصوب نشد. جیم خود چنین میگوید: «این برایم خیلی سنگین بود. چنان حق را با خود میدانستم که حقیقت را ترک کردم.» جیم برای ده سال از نظر روحانی غیرفعال بود. او میگوید: «به غرورم برخورده بود، حتی بابت آنچه پیش آمده بود از یَهُوَه خدا عیبجویی میکردم. برای سالها برادران به دیدارم میآمدند و تلاش میکردند با من صحبت کنند، اما کمک آنان را نمیپذیرفتم.»
۵ تجربهٔ جیم نشان میدهد که چگونه غرور میتواند موجب شود که اعمال نادرستمان را توجیه کنیم و از شکل گرفتن در دستان یَهُوَه امتناع ورزیم. (ار ۱۷:۹) جیم میگوید: «تمرکز من فقط بر این امر بود که به نظرم دیگران در اشتباه بودند.» آیا شما نیز تا به حال از همایمانی رنجیدهاید یا امتیاز خاصّی را در خدمت از دست دادهاید؟ اگر چنین است واکنشتان چگونه بوده است؟ آیا برایتان دشوار بود که روی غرورتان پا بگذارید؟ یا برایتان اهمیت داشت که با برادرتان در صلح باشید و به یَهُوَه خدا وفادار مانید؟—مزمور ۱۱۹:۱۶۵؛ کولُسیان ۳:۱۳ خوانده شود.
۶. اگر مرتباً گناه کنیم در چه شرایطی خود را قرار میدهیم؟
۶ ممکن است شخصی که گناه پیشه میکند یا مرتکب گناه میشود و آن را میپوشاند، نسبت به نصایح و پندهای الٰهی بیتوجه شود. در چنین شرایطی گناه کردن آسان میشود. برادری میگوید تا جایی پیش رفته بود که دیگر رفتارهای نادرستش او را ناراحت نمیکرد. (جا ۸:۱۱) برادری دیگر که به نگاه کردن به هرزهنگاری عادت کرده بود بعدها گفت: «متوجه شدم که روحیهای انتقادآمیز نسبت به پیران جماعت پیدا کرده بودم.» عادت زشت او به وضعیت روحانیاش آسیب رسانده بود. در نهایت، این عادت او مشخص شد و کمک لازم را دریافت کرد. البته درست است که همهٔ ما ناکامل هستیم. اما اگر به جای این که به دنبال بخشش یَهُوَه خدا باشیم و کمک بطلبیم، روحیهای انتقادآمیز در خود ایجاد کنیم یا راه اشتباهی را که میرویم توجیه کنیم، نشانهٔ این است که دلمان سخت شده است.
۷، ۸. الف) اسرائیلیان باستان چگونه نشان دادند که بیایمانی دل را سخت میکند؟ ب) چه درسی از نمونهٔ اسرائیلیان میگیریم؟
۷ یَهُوَه به طریقی معجزهآسا اسرائیلیان را از مصر آزاد کرد. این اسرائیلیان نمونهای بودند از این که چگونه بیایمانی دل انسان را سخت میسازد. آن قوم به عین معجزات یَهُوَه خدا را دیدند، معجزاتی بهراستی حیرتانگیز. اما، زمانی که قوم به سرزمین موعود نزدیک شدند، بیایمانی بر آنان چیره شده بود. به جای این که به یَهُوَه اعتماد کنند، ترس بر آنان غالب شد و شروع به شکوه و شکایت از موسی کردند. حتی میخواستند که به مصر که در آن برده بودند، بازگردند. یَهُوَه از رفتار آنان بسیار ناراحت شد طوری که گفت: «تا به کِی این قوم مرا خوار میشمارند؟» (اعد ۱۴:۱-۴، ۱۱؛ مز ۷۸:۴۰، ۴۱) به دلیل سختدلی و بیایمانی آن نسل، آنان در بیابان هلاک شدند.
۸ امروزه همچنان که به دنیای جدید نزدیک میشویم، ایمان ما آزموده میشود. از این رو لازم است ایمانمان را محک بزنیم. برای نمونه، بجاست دیدمان را به گفتهٔ عیسی که در مَتّی ۶:۳۳ آمده است، بررسی کنیم. از خود بپرسید: ‹آیا تصمیماتم و اولویتهایم در زندگی حاکی از اعتمادم به این گفتهٔ عیساست؟ آیا حاضرم شرکت در جلسات یا خدمت موعظه را فدای کار و به دست آوردن درآمد بیشتر کنم؟ اگر فشارهای دنیا بیشتر شود چه میکنم؟ آیا اجازه میدهم که زیر فشار این دنیا شکل گیرم و حتی شاید تا جایی پیش روم که یَهُوَه خدا را ترک کنم؟›
۹. چرا باید «پیوسته» ایمان خود را بیازماییم، و چگونه میتوانیم چنین کنیم؟
۹ ما خادمان یَهُوَه باید در پیروی از معیارهای او خود را محک بزنیم؛ برای نمونه در زمینهٔ انتخاب معاشران، رفتار با افراد اخراجشده یا انتخاب تفریحات. از خود بپرسید: ‹آیا در این زمینهها از معیارهای یَهُوَه خدا پیروی میکنم؟› اگر تشخیص دادید که در زمینهای ضعف دارید و دلتان سخت شده است باید ایمانتان را محک زنید. کتاب مقدّس به ما چنین پند میدهد: «پیوسته خود را بیازمایید تا دریابید که آیا در ایمان هستید یا نه؛ همواره خود را محک بزنید.» (۲قر ۱۳:۵) خادم یَهُوَه باید مرتباً در پرتو آیات کتاب مقدّس خود را صادقانه محک زند.
در دستان یَهُوَه خدا همچون گِلی نرم بمانید
۱۰. چه چیز میتواند به ما کمک کند که همچون گِلی نرم در دستان یَهُوَه خدا بمانیم؟
۱۰ یَهُوَه تدارکاتی برای ما مهیا کرده است تا همچون گِلی نرم در دستان او بمانیم، این تدارکات شامل کلامش، جماعت مسیحی و خدمت موعظه است. همان گونه که آب، گِل را نرم میکند، خواندن روزانهٔ کتاب مقدّس و تأمّل بر آن میتواند ما را همچون گِلی نرم و انعطافپذیر در دستان یَهُوَه خدا نگاه دارد. یَهُوَه از پادشاهان اسرائیل خواسته بود که رونوشتی از قانون خدا برای خود بنویسند و آن را روزانه بخوانند. (تث ۱۷:۱۸، ۱۹) رسولان نیز پی برده بودند که خواندن آیات و تأمّل بر آن برای خدمتشان امری ضروری است. آنان صدها بار در نوشتههایشان از بخش عبری کتاب مقدّس نقل و به آن اشاره کردند و کسانی را که به آنان موعظه میکردند نیز به این کار تشویق کردند. (اعما ۱۷:۱۱) امروزه، ما نیز به اهمیت خواندن روزانهٔ کلام خدا به همراه دعا و تأمّل بر آن پی بردهایم. (۱تیمو ۴:۱۵) اگر چنین کنیم تواضعمان را در مقابل یَهُوَه خدا حفظ میکنیم و همچون گِلی نرم در دستان او میمانیم.
از تدارکات یَهُوَه بهره گیرید و همچون گِلی نرم در دستان او بمانید (بندهای ۱۰-۱۳ ملاحظه شود)
۱۱، ۱۲. یَهُوَه چگونه میتواند از جماعت مسیحی برای شکلدادن تکتک ما هماهنگ با نیازمان استفاده کند؟ نمونهای بیاورید.
۱۱ یَهُوَه میتواند از طریق جماعت مسیحی هر یک * ۱۵ نوامبر ۱۹۹۲ به من بسیار کمک کرد.»
از ما را هماهنگ با نیازمان شکل دهد. زمانی که یکی از پیران جماعت به جیم، که پیشتر از او نقل شد، علاقه نشان داد رفتار جیم تغییر کرد. او در مورد آن پیر جماعت میگوید: «حتی یک بار نیز برای وضعیتی که داشتم مرا ملامت نکرد یا به من انتقاد نکرد. او همیشه مثبت بود و خالصانه نشان میداد که مشتاق کمک به من است.» حدود سه ماه بعد، آن پیر جماعت جیم را به جلسهٔ جماعت دعوت کرد. جیم میگوید: «جماعت مرا به گرمی و با آغوش باز پذیرفت. محبت آنان مرا به خود آورد. متوجه شدم که موضوع اصلی این نیست که من چه احساسی دارم. با کمک برادران و همسر عزیزم که همچنان در ایمانش تزلزلناپذیر ماند، رفتهرفته قدرت روحانیام را بازیافتم. همچنین مطالعهٔ مقالات ‹مقصر یَهُوَه نیست› و ‹با وفاداری یَهُوَه خدا را خدمت کنید› در مجلّهٔ برجدیدهبانی۱۲ جیم بار دیگر به عنوان پیر جماعت منصوب شد. از آن پس او به برادران دیگر کمک میکند که با مشکلاتی مشابه کنار بیایند و از نظر روحانی تقویت شوند. در آخر جیم میگوید: «تصوّر میکردم که رابطهٔ استواری با یَهُوَه خدا دارم، اما در اشتباه بودم. واقعاً پشیمانم که اجازه دادم غرور چشم مرا به امور مهمتر کور کند و نسبت به ضعفهای دیگران چنین حساس شوم.»—۱قر ۱۰:۱۲.
۱۳. خدمت موعظه میتواند به ما در پرورش چه خصوصیاتی یاری کند، و چه ثمری خواهد داشت؟
۱۳ خدمت موعظه چگونه میتواند ما را آن گونه که یَهُوَه میخواهد شکل دهد؟ گفتگو با دیگران در مورد خبر خوش میتواند در ما تواضع و جنبههای مختلف ثمرهٔ روح را پرورش دهد. (غلا ۵:۲۲، ۲۳) به خصوصیاتی بیندیشید که خدمت موعظه در شما به وجود آورده است. رفتار مسیحی ما زینتبخش پیام ماست که میتواند بر رفتار مخاطبمان تأثیر بگذارد. برای نمونه، در استرالیا خانمی با دو شاهد در خدمت موعظه بسیار تند و خشن برخورد کرد. اما آن دو با احترام با او رفتار کردند. بعدها، آن خانم از رفتارش پشیمان شد و به دفتر شعبه نامهای نوشت. بخشی از این نامه چنین است: «من میخواهم از آن دو نفر که بسیار متواضع و صبور بودند عذرخواهی کنم. با خودپسندی با آنان صحبت کردم و حق را با خود میدانستم. واقعاً احمقانه عمل کردم که با دو نفر که کلام خدا را به مردم میگویند و میکوشند به آن عمل کنند، چنین رفتاری کردم.» آیا اگر آن مبشّران تنها ذرّهای خشم از خود نشان داده بودند، این خانم چنین نامهای مینوشت؟ شاید نه. به راستی خدمت موعظه هم برای ما و هم برای همنوعانمان بسیار مفید است.
در شکل دادن فرزندانتان تسلیم خدا باشید
۱۴. اگر والدین میخواهند که به شیوهای مؤثر فرزندانشان را شکل دهند، چه باید بکنند؟
۱۴ کودکان اغلب متواضعند و آمادهٔ یادگیری. (مت ۱۸:۱-۴) از این رو والدینِ عاقل میکوشند حقیقت و عشق به آن را در ذهن و دل آنان جای دهند. (۲تیمو ۳:۱۴، ۱۵) بیشک، برای موفقیت لازم است که نخست والدین حقیقت را در دل خود جای دهند و آن را راه زندگی خود سازند. بدین شکل فرزندان از یک سو حقیقت را از والدینشان میشنوند و از سوی دیگر آن را تجربه میکنند. افزون بر این، آنان تأدیب والدینشان را بازتابی از محبت یَهُوَه خدا خواهند دید.
۱۵، ۱۶. اگر فرزند خانواده از جماعت اخراج شود والدین چگونه میتوانند اعتمادشان را به یَهُوَه خدا نشان دهند؟
۱۵ با وجود تربیت مسیحی، برخی فرزندان بعدها حقیقت را ترک میکنند یا اخراج میشوند و خانوادهشان را شدیداً میرنجانند. خواهری از آفریقای جنوبی میگوید: «زمانی که برادرم از جماعت اخراج شد، بسیار غمانگیز و دردناک بود، همچون این بود که مرده است.» او و والدینشان چه کردند؟ آنان به آنچه کلام خدا میگوید پایبند ماندند. (۱قُرِنتیان ۵:۱۱، ۱۳ خوانده شود.) والدین او میگویند: «ما مصمم بودیم که به پند کتاب مقدّس عمل کنیم. درک کرده بودیم که در پیش گرفتن آنچه یَهُوَه میگوید بهترین نتیجه را خواهد داشت. ما اخراج را تأدیبی از سوی خدا دیدیم و اطمینان داشتیم که تأدیب یَهُوَه از روی محبت و به اندازهٔ لازم انجام میشود. پس تماسمان را با او تنها به امورِ ضروری خانواده محدود کردیم.»
۱۶ پسر آنان چه حسی داشت؟ او میگوید: «میدانستم که رفتار خانوادهام به این دلیل نبود که از من نفرت داشته باشند. اما آنان مطیع یَهُوَه خدا و سازمان او بودند.» همچنین گفت: «هنگامی که مجبور میشوی که از یَهُوَه خدا تمنای بخشش و کمک کنی، متوجه میشوی که تا چه حد به او نیاز داری.» شادی آن خانواده را مجسم کنید، زمانی که پسرشان به جماعت مسیحی بازگشت. بله، اگر در تمامی راههایمان خواست یَهُوَه خدا را انجام دهیم، بهترین نتیجه را به دست خواهیم آورد.—امث ۳:۵، ۶؛ ۲۸:۲۶.
۱۷. چرا باید اطاعت از یَهُوَه خدا را راه زندگی خود سازیم، و از چنین شیوهای در زندگی چه بهرهای میبریم؟
۱۷ اِشَعْیای نبی به پایان دوران تبعید یهودیان اشاره کرد، به زمانی که آنان توبه میکنند و چنین تشخیص میدهند: «ای خداوند، تو پدر ما هستی. ما گِل هستیم و تو کوزهگری؛ همهٔ ما کارِ دست توییم.» سپس آنان چنین التماس میکنند: «گناه را تا ابد به خاطر مدار! تمنا اینکه بنگری، که ما جملگی قوم توییم.» (اشع ۶۴:۸، ۹) اگر ما نیز تواضع و اطاعت از یَهُوَه خدا را شیوهٔ زندگی خود سازیم، در چشم او همچون دانیال نبی بسیار عزیز و محبوب خواهیم بود. یَهُوَه همچنان ما را با کلام خود، روح مقدّس و سازمانش شکل میدهد تا روزی در مقابل او به عنوان فرزندان کامل بایستیم.—روم ۸:۲۱.
^ بند 11 مأخذ انگلیسی.