با روحالقدس آتش شوق به خدمت را شعلهور نگاه داریم
با روحالقدس آتش شوق به خدمت را شعلهور نگاه داریم
«هیچ گاه غیرت شما فروکش نکند؛ در روح شعلهور باشید و خداوند را خدمت کنید.» — روم ۱۲:۱۱، ترجمهٔ هزارهٔ نو.
۱. چرا اسرائیلیان قربانیهای حیوانی و هدایای دیگر را میگذراندند؟
یَهُوَه برای ایثار و فداکاری خادمانش ارزش فراوان قائل است. خادمان یَهُوَه در راه محبت به آفریدگار خود و اطاعت از خواست او از هیچ فداکاریای دریغ نمیکنند. یَهُوَه در زمان باستان قربانیهای حیوانی و هدایای دیگر را از قوم خود میپذیرفت. این قربانیها مطابق قوانینی بود که در شریعت منظور شده بود، و اسرائیلیان آن را برای بخشش گناهان و شکرگزاری میگذراندند. اگرچه کتاب مقدّس ما مسیحیان را ملزم نساخته است که چنین قربانیهایی اهدا کنیم، اما در باب دوازدهم نامهٔ پولُس به مسیحیان روم گفته شده است که خدا از ما انتظار دارد به شکلی از خود ایثار و فداکاری نشان دهیم. در ادامهٔ مقاله میخواهیم ببینیم به چه شکل میتوانیم این کار را انجام دهیم.
قربانی زنده
۲. ما مسیحیان چه شیوهٔ زندگیای را دنبال میکنیم، و در این راه باید چه کنیم؟
۲ رومیان ۱۲:۱، ۲ خوانده شود. پولُس در بخش آغازین نامهٔ خود صریحاً به مسیحیان مسحشده چه یهودینژاد، چه غیریهودی اظهار میدارد که همگی از طریق ایمانشان، و نه از اَعمالشان، درستکار و عادل محسوب شدهاند. (روم ۱:۱۶؛ ۳:۲۰-۲۴) در باب ۱۲ پولُس توضیح میدهد که مسیحیان باید شکرگزاری خود را با ایثار و ازخودگذشتگیشان ابراز کنند. برای نایل آمدن به این هدف لازم است طرز فکر خود را اصلاح کنیم. البته، گناه موروثی، ما را بردهٔ «شریعت گناه و موت» ساخته است. (روم ۸:۲) از این رو، باید ‹طرز فکرمان را نو› سازیم. چگونه؟ با ایجاد تغییری اساسی در امیال خود. (افس ۴:۲۳، ترجمهٔ هزارهٔ نو) چنین تغییری تنها به مدد یَهُوَه و به یاری روحالقدس او میسر است. این تغییر همچنین مستلزم تلاشی جدّی و استفاده از نیروی ‹عقلانی،› یعنی بصیرت ماست. برای ایجاد این تغییر باید تلاش کنیم ‹همشکل این جهان مشویم› و خود را از تأثیرات مخرّب، تفریحات ناسالم و افکار منحرف آن دور نگاه داریم. — افس ۲:۱-۳.
۳. چرا به فعالیتهای مسیحی میپردازیم؟
۳ پولُس همچنین ما را دعوت کرده است تا از ‹عقل› و بصیرت خود برای درکِ «ارادهٔ نیکویِ پسندیدهٔ کاملِ خدا» استفاده کنیم. چرا ما کتاب مقدّس را هر روز میخوانیم، در آن تعمّق میکنیم، دعا میکنیم، در جلسات شرکت میکنیم و کلام خدا را بشارت میدهیم؟ آیا دلیلش این است که پیران مسیحی از ما چنین خواستهاند؟ البته ما متشکریم که پیران هرازگاه این امور را به ما یادآوری میکنند. اما عامل اصلی انجام این فعالیتها روح خداست که ما را برانگیخته است تا محبت قلبی خود را به این شکل به یَهُوَه ابراز داریم. به علاوه، ما به این نتیجه رسیدهایم که این خواست یَهُوَه است که به این امور بپردازیم. (زکر ۴:۶؛ افس ۵:۱۰) چقدر برای ما جای خوشحالی است که بدانیم با داشتن زندگی پاک مسیحی میتوانیم خدا را راضی کنیم.
عطایای گوناگون
۴، ۵. پیران مسیحی چگونه از عطایای خود استفاده میکنند؟
۴ رومیان ۱۲:۶-۸، ۱۱ خوانده شود. * پولُس در اینجا میگوید: «برحسب فیضی که به ما بخشیده شده است، دارای عطایای گوناگونیم.» بعضی از این عطایا، مثل «تشویق» و «رهبری» یا سرپرستی به پیران مسیحی مربوط میشود؛ پیرانی که باید مطابق با هشدار پولُس وظیفهٔ سرپرستی خود را «با جدّیت» انجام دهند.
۵ پیران باید همین جدّیت را در «تعلیم» و «خدمت» نیز نشان دهند. مضمون این باب کتاب مقدّس نشان میدهد که منظور پولُس از «خدمت،» خدمتی است که در «بدن» یعنی در داخل جماعت انجام میشود. (روم ۱۲:۴، ۵) این همان خدمتی است که در اَعمال ۶:۴ پولُس در مورد آن میگوید: «ما خود را به عبادت و خدمتِ کلام، خواهیم سپرد.» حال ببینیم این خدمت شامل چه اموری میشود. پیران مسیحی از عطایای خود برای ترغیب برادران و تقویت ایمان آنان استفاده میکنند. هر بار که آنان از طریق مطالعه، تحقیق، آموزش، شبانی و دعا جماعت را راهنمایی میکنند، در واقع به آن «خدمت» مشغولند. پیران مسیحی باید از «عطایای» خود بهره گیرند و «شادمانه» از اعضای جماعت مراقبت کنند. — روم ۱۲:۷، ۸؛ ۱پطر ۵:۱-۳.
۶. چگونه میتوانیم به پند رومیان ۱۲:۱۱ که آیهٔ اصلی این مقاله است عمل کنیم؟
۶ پولُس همچنین میگوید: «هیچ گاه غیرت شما فروکش نکند؛ در روح شعلهور باشید و خداوند را خدمت کنید.» اگر حس میکنید که شوق به خدمت در شما کاهش یافته است، لازم است که برنامهٔ مطالعهٔ شخصیتان را مرتبتر کنید، بیشتر دعا کنید و بیشتر روح یَهُوَه را بطلبید. به این ترتیب میتوانید آتش شوق به خدمت را شعلهور نگاه دارید. (لو ۱۱:۹، ۱۳؛ مکا ۲:۴؛ ۳:۱۴، ۱۵، ۱۹) روحالقدس، مسیحیان اوّلیه را قوّت بخشید تا عظمت و «کبریایی خدا» را به دیگران اعلام کنند. (اعما ۲:۴، ۱۱) پس روح خدا میتواند در ما نیز شوق به خدمت را به اصطلاح «شعلهور» نگاه دارد.
تواضع
۷. چرا در خدمت باید متواضع باشیم؟
۷ رومیان ۱۲:۳، ۱۶ خوانده شود. تمام تواناییھـا و استعدادهای ما به دلیل «فیض» یعنی لطف عظیم خداست. پولُس در جای دیگر میگوید: «کفایت [صلاحیت و قابلیت] ما از خداست.» (۲قر ۳:۵) پس هرگز نباید به دلیل برکاتی که در خدمت موعظه به دست آوردهایم به خود ببالیم. باید با فروتنی بپذیریم که همهٔ اینها به دلیل برکت خداست، نه به دلیل تواناییها و استعدادهای ما. (۱قر ۳:۶، ۷) پولُس در این خصوص میگوید: «فکرهای بلندتر از آنچه شایسته است مکنید.» البته، برای شادی و رضایت در خدمت موعظه اعتمادبهنَفْس لازم است. اما در کنار آن، شخص باید تواضع نیز داشته باشد زیرا تواضع، یعنی آگاهی از محدودیتهایمان مانع خودرأیی ما میشود. آری، ما مسیحیان میخواهیم ‹به اعتدال فکر نماییم.›
۸. چه خصوصیتی سبب میشود که ‹خود را از دیگران داناتر نشماریم›؟
۸ بسیار نابجاست است که به موفقیتهای خود ببالیم. زیرا در واقع ‹خداست که میرویاند.› (۱قر ۳:۷) پولُس اشاره میکند که خدا به هر عضو جماعت ‹به اندازهای ایمان، قسمت فرموده است.› پس به جای آن که خود را بالاتر از دیگران بدانیم، باید ببینیم که هر کس با مقدار ایمانی که خدا بدو عطا کرده به چه موفقیتهایی رسیده است. پولُس میگوید: ‹برای یکدیگر همان فکر را داشته باشید› که برای خود دارید. یا در نامهای دیگر میگوید: «هیچ چیز را از راه تعصب و عُجب [خودبینی] مکنید، بلکه با فروتنی دیگران را از خود بهتر بدانید.» (فیل ۲:۳) اذعان کردن به این حقیقت که هر یک از برادران و خواهرانمان در امری بر ما برتری دارند نیاز به تواضع دارد. تواضع سبب میشود که ‹خود را از دیگران داناتر نشماریم.› در جماعت مسیحی برخی وظایف شاید بیشتر به چشم بیاید، اما انجام کارهایی که به چشم نمیآید نیز بسیار شادیآور است. — ۱پطر ۵:۵.
یکدلی و وحدت در جماعت
۹. چرا پولُس مسیحیان مسحشده را به اعضای یک بدن تشبیه میکند؟
۹ رومیان ۱۲:۴، ۵، ۹، ۱۰ خوانده شود. پولُس مسیحیان مسحشده را به اعضای بدنی تشبیه کرده است که سر آن مسیح است و همگی متحدانه تحت نظارت او هستند. (کول ۱:۱۸) پولُس به مسیحیان مسحشده یادآور میشود که یک بدن دارای اعضای مختلف است و هر عضو وظیفهای خاص بر عهده دارد و هر چند اعضا ‹بسیارند، یک جسد هستند، در مسیح.› پولُس مسیحیان اَفَسُس را نیز چنین ترغیب میکند: «در همان حالی که حقیقت را با روح محبت بیان میکنیم ما باید در هر مورد در مسیح که سر است رشد کنیم. به اراده او همهٔ اعضا مختلف بدن به وسیلهٔ مفاصلی که برای آنها فراهم شده مربوط و پیوند میشوند، پس وقتی هر یک از اعضای بدن به طور جداگانه مرتب کار کند، تمام بدن رشد میکند و خود را در محبت بنا مینماید.» — افس ۴:۱۵، ۱۶، انجیل شریف.
۱۰. «گوسفندان دیگرِ» عیسی باید اختیارات چه کسانی را به رسمیت بشناسند؟
۱۰ البته «گوسفندان دیگر» بخشی از بدن مسیح نیستند، لیکن از این تشبیه پولُس مطالب مفیدی میآموزند. (یو ۱۰:۱۶) پولُس اشاره میکند که یَهُوَه «همه چیز را زیر پایهای او [مسیح] نهاد و او را سر همه چیز به کلیسا [یعنی جماعت] داد.» (افس ۱:۲۲) امروزه، گوسفندان دیگر جزو ‹همهٔ چیزهایی› هستند که یَهُوَه سرپرستی آن را به پسر خود واگذار کرده است. آنان همچنین جزو ‹مایملکی› هستند که مسیح به دست «غلام امین و دانا» سپرده است. (مت ۲۴:۴۵-۴۷) از این رو، کسانی که امید زمینی دارند، باید مسیح را سَرور خود بدانند. آنان همچنین مطیع «غلام امین و دانا» و هیئت ادارهکنندهٔ آن و سرپرستانی هستند که این هیئت برای جماعات تعیین کرده است. (عبر ۱۳:۷، ۱۷) این امر عامل وحدت مسیحیان است.
۱۱. چه چیزی وحدت میان مسیحیان را میسر ساخته است، و پولُس چه پندی در این خصوص داد؟
۱۱ آنچه این وحدت را میسر ساخته محبت است زیرا محبت یکرنگی و وحدت کامل به وجود میآورد. (کول ۳:۱۴) در رومیان باب ۱۲ پولُس با تأکید روی این امر به مسیحیان تذکر میدهد که محبتشان «بیریا» باشد و این که ‹با محبت برادرانه یکدیگر را دوست بدارند.› محبت بیریا و برادرانه سبب احترام متقابل میشود. پولُس همچنین میگوید: «هر یک دیگری را بیشتر از خود اکرام بنماید.» البته نباید تابع احساساتمان شویم و به دیگران محبتی نابجا نشان دهیم. ما نباید اجازه دهیم ناپاکی در جماعت رخنه کند. به همین دلیل بود که وقتی پولُس در مورد محبت پند میداد این نکته را نیز اضافه کرده گفت: «از بدی نفرت کنید و به نیکویی بپیوندید.»
مهماننوازی
۱۲. در خصوص سخاوت و گشادهدستی چه درسی از مسیحیان مقدونیه میآموزیم؟
۱۲ رومیان ۱۲:۱۳ خوانده شود. محبت ما نسبت به برادرانمان ما را بر آن میدارد که در حد توانمان در برآورده ساختن ‹احتیاجات مقدّسین مشارکت کنیم.› ما حتی اگر از مال دنیا نصیب چندانی نداشته باشیم، ولی میتوانیم از آنچه که در اختیار داریم در راه کمک به برادرانمان بهره جوییم. پولُس در مورد مسیحیان مقدونیه چنین نوشت: «در همان حال که ایشان به سبب زحماتی توانفرسا، در بوتهٔ آزمایش قرار داشتند، از شادی بیحد و فقر بسیارشان، سخاوتی بیکران جاری گشت. چرا که در حد توان خویش — و من شاهدم که حتی بیش از آن — خود پیشقدم شده، با اصرار زیاد از ما خواهش کردند که در این خدمتِ به مقدّسان [در یهودیه] سهیم باشند.» (۲قر ۸:۲-۴، هن) مسیحیان مقدونیه با وجود تنگدستیشان، بسیار سخاوتمند بودند. آنان کمک به برادران خود در یهودیه را افتخاری بزرگ میدانستند.
۱۳. «در مهمانداری ساعی باشید» به چه مفهوم است؟
۱۳ عبارتی که از زبان یونانی به فارسی، «در مهمانداری ساعی باشید» ترجمه شده، در ترجمهٔ تفسیری به این شکل آمده است: «درِ خانهٔ شما همیشه به روی میهمان باز باشد.» برای مهماننوازی ممکن است کسی را برای صرف غذا به خانهٔ خود دعوت کنیم و شکی نیست که دعوتی که از روی محبت باشد بسیار قابل تحسین است. ولی باید توجه داشته باشیم که مهماننوازی را میتوان به طرق دیگر هم نشان داد. مثلاً، اگر در توانمان نیست که شخصی را برای صرف غذا دعوت کنیم، شاید بتوانیم او را به صرف یک فنجان قهوه، یک استکان چای یا حتی یک لیوان آب خنک دعوت کنیم.
۱۴. الف) واژهٔ یونانیای که «مهمانداری» ترجمه شده از چه کلماتی مشتق شده است؟ ب) چگونه میتوانیم در خدمت موعظه به غریبهها یا خارجیان مهماننوازی نشان دهیم؟
۱۴ مهماننوازی تا حد زیادی به نگرش ما بستگی دارد. واژهٔ یونانیای که در کتاب مقدّسِ فارسی «مهمانداری» ترجمه شده، از دو بخش تشکیل شده است؛ «محبت» و «غریبه.» ما چه نگرش یا احساسی نسبت به غریبهها یا خارجیان داریم؟ شاید خارجیانی به منطقهٔ موعظه ما نقل مکان کرده باشند. آیا میتوانیم زبان این عزیزان را بیاموزیم تا بشارت ملکوت خدا را به آنان اعلام کنیم؟ این کار در واقع نوعی مهماننوازیست. البته همهٔ ما در موقعیتی نیستیم که زبانی جدید بیاموزیم. با این حال، همهٔ ما میتوانیم از کتابچهٔ بشارتی برای همهٔ امّتها برای کمک به این عزیزان استفاده کنیم. این کتابچه حاوی
پیامی کوتاه از کلام خدا به زبانهای مختلف است. آیا شما از این کتابچه استفاده کردهاید؟ چه نتیجهای گرفتهاید؟همدلی و همدردی
۱۵. چگونه عیسی بهترین الگو در عمل نمودن به پند رومیان ۱۲:۱۵ است؟
۱۵ رومیان ۱۲:۱۵ خوانده شود. پند پولُس در این آیه را میتوان در دو کلمه خلاصه کرد: ‹همدردی کنید.› ما باید بتوانیم احساسات دیگران را در وجودمان حس کنیم و سعی کنیم در غم و شادی آنان شریک شویم. وقتی روح خدا ما را برمیانگیزد که با شخصی همدلی کنیم، او این همدلی و همدردی ما را حس خواهد کرد. زمانی که ۷۰ تن از شاگردان عیسی با شادی از خدمت موعظه بازگشتند و در مورد نتیجهٔ کارشان با یکدیگر صحبت میکردند عیسی نیز ‹در روح وجد نمود.› (لو ۱۰:۱۷-۲۱) در واقع عیسی در شادی شاگردانش شریک شد. در موقعیتی دیگر وقتی او مردم را ‹گریان یافت، بگریست› و به این شکل در غم آنان شریک شد. — یو ۱۱:۳۲-۳۵.
۱۶. چگونه میتوانیم با دیگران همدلی کنیم، و به ویژه چه کسانی باید به پند پولُس توجه کنند؟
۱۶ ما میخواهیم در همدلی، عیسی را سرمشق قرار دهیم. میخواهیم وقتی همایمانمان شاد و خوشحال است با او شادی کنیم و وقتی غمگین و دردمند است غمخوار او شویم. یکی از بهترین کمکهایی که میتوانیم به خواهر یا برادری غمگین و غصهدار بکنیم، گوش کردن به حرفهای اوست. گوش کردن به درد همایمانمان ممکن است ما را نیز منقلب کند و اشک از چشمانمان سرازیر شود. (۱پطر ۱:۲۲) پیران مسیحی به ویژه باید به پندی که پولُس در خصوص همدلی داد توجه کنند.
۱۷. از قسمت اوّل رومیان باب ۱۲ چه آموختیم، و در مقالهٔ بعدی به چه مطلبی خواهیم پرداخت؟
۱۷ آیاتی که تا اینجا از باب ۱۲ کتاب رومیان بررسی کردیم، به ما در خصوص زندگی مسیحی و روابطمان با برادران پندهایی داد. در مقالهٔ بعدی، با بررسی آیات دیگر این باب، خواهیم دید که باید چه نگرشی نسبت به افراد خارج از جماعت و حتی مخالفان داشته باشیم.
[پاورقی]
^ بند 4 رومیان ۱۲:۶-۸، ۱۱ (هن): «برحسب فیضی که به ما بخشیده شده است، دارای عطایای گوناگونیم. اگر عطای کسی نبوّت است، آن را متناسب با ایمانش به کار گیرد. اگر خدمت است، خدمت کند. اگر تعلیم است، تعلیم دهد. اگر تشویق است، تشویق نماید. اگر کمک به نیازمندان است، با سخاوت چنین کند. اگر رهبری است، این کار را با جدّیت انجام دهد. و اگر رحم و شفقّت به دیگران است، شادمانه به این کار مشغول باشد. . . . هیچ گاه غیرت شما فروکش نکند؛ در روح شعلهور باشید و خداوند را خدمت کنید.»
مرور مقاله
• چه چیز نشان میدهد که روحالقدس آتش شوق به خدمت را در ما «شعلهور» نگاه داشته است؟
• چرا باید یَهُوَه را با تواضع خدمت کنیم؟
• چگونه میتوانیم با برادران و خواهرانمان همدلی کنیم؟
[سؤالات مقالهٔ مطالعهای]
[تصاویر در صفحهٔ ۴]
چرا ما مسیحیان به این امور اهمیت میدهیم؟
[تصویر در صفحهٔ ۶]
چگونه هر یک از ما میتوانیم قدمی در راه رساندن پیام ملکوت به خارجیان برداریم؟