یَهُوَه شما را حفظ خواهد کرد
«یَهُوَه او را در بستر بیماری حفظ خواهد کرد.»—مز ۴۱:۳، ترجمهٔ دنیای جدید. *
سرودهای: ۲۳، ۱۳۸
۱، ۲. بر طبق گزارشهای کتاب مقدّس یَهُوَه خدا در گذشته چه کرده است، و ممکن است چه پرسشی برای برخی مطرح شود؟
شاید یکی از خویشاوندان عزیزتان یا دوستی نزدیک یا حتی خود شما به بیماریای جدّی مبتلا شدهاید و با خود فکر کردهاید: «آیا میشود از این بیماری شفا یافت؟» در چنین شرایطی چنین پرسشی کاملاً طبیعی است. دو پادشاه در زمان ایلیّا و اِلیشَع نبی نیز سؤالی مشابه از خود کردند. اَخَزْیای پادشاه پسر اَخاب و ایزابل در اثر حادثهای مجروح شد، او پرسید: «آیا من از این جراحت جان سالم به در خواهم برد؟» بعدها بِنهَدَد پادشاه سوریه بسیار بیمار شد و پرسید: «آیا از این بیماری جان به در خواهم برد؟»—۲پاد ۱:۲؛ ۸:۷، ۸.
۲ در کتاب مقدّس آمده است که در زمان حیات این پادشاهان یَهُوَه گاه با معجزه بیماران را شفا بخشید و حتی از طریق پیامبرانش برخی مردگان را رستاخیز داد. (۱پاد ۱۷:۱۷-۲۴؛ ۲پاد ۴:۱۷-۲۰، ۳۲-۳۵) امروزه بسیاری با خود فکر میکنند، آیا به دلیل این گزارشهای کتاب مقدّس میتوانیم انتظار داشته باشیم که خدا امروز نیز بیمارانی را شفا بخشد؟
۳-۵. خدا و عیسی چه قدرتی دارند، دانستن این امر چه پرسشهایی را مطرح میکند؟
پیدا ۱۲:۱۷؛ اعد ۱۲:۹، ۱۰؛ ۲سمو ۲۴:۱۵) خدا به اسرائیلیان هشدار داد که در صورت نافرمانی از او، آنان را به «همهٔ بیماریها و همهٔ بلایا» مبتلا خواهد ساخت. (تث ۲۸:۵۸-۶۱) از سوی دیگر، یَهُوَه میتواند بیماری را دور سازد یا آن را از میان بردارد. (خرو ۲۳:۲۵؛ تث ۷:۱۵) او همچنین میتواند انسانها را شفا بخشد. زمانی که ایّوب از رنج بیماری آرزوی مرگ میکرد، یَهُوَه او را شفا بخشید.—ایو ۲:۷؛ ۳:۱۱-۱۳؛ ۴۲:۱۰، ۱۶.
۳ بیگمان یَهُوَه خدا این قدرت را دارد که بر وضعیت جسمی ما تأثیر بگذارد. گزارشهای کتاب مقدّس این امر را تأیید میکند، برای نمونه یَهُوَه برای تنبیه اشخاص آنان را به بیماری مبتلا ساخت؛ مثل فرعون در زمان ابراهیم و بعدها مریم خواهر موسی که به جذام مبتلا شد. (۴ بیشک یَهُوَه قدرت دارد که شفا بخشد. عیسی نیز چنین قدرتی دارد. در کتاب مقدّس آمده است که عیسی جذامیان، افراد مبتلا به صرع، نابینایان و مفلوجان را به طریقی معجزهآسا شفا بخشید. (مَتّی ۴:۲۳، ۲۴ خوانده شود؛ یو ۹:۱-۷) تأمّل بر این که آنچه عیسی در گذشته انجام داد، در دنیای جدید به صورتی وسیعتر به انجام خواهد رساند به ما قوّت میبخشد. در آن زمان «هیچ یک از ساکنان نخواهد گفت که ‹بیمارم!›»—اشع ۳۳:۲۴.
۵ اما آیا امروزه باید از یَهُوَه خدا و عیسی انتظار داشته باشیم که بیماران را شفا بخشند؟ دید درست نسبت به بیماریهای سخت یا ناتوانیها چیست و چه باید بکنیم؟
تقویت یافتن در بستر بیماری
۶. کتاب مقدّس در مورد عطایایی که برخی مسیحیان در قرن اول از آن برخوردار بودند، چه میگوید؟
۶ در کتاب مقدّس آمده است که در قرن اول خدا روح مقدّسش را به برخی مسیحیان مسحشده بخشید و آنان را قادر ساخت که معجزاتی به ظهور رسانند. (اعما ۳:۲-۷؛ ۹:۳۶-۴۲) برای مثال، آنان از «عطایای گوناگون» همچون «عطیهٔ شفا دادن» و «تکلّم به زبانهای دیگر» برخوردار بودند. (۱قر ۱۲:۴-۱۱) اما بعدها مطابق گفتهٔ کتاب مقدّس، این عطایا پایان یافت. (۱قر ۱۳:۸) پس امروزه ما نمیتوانیم انتظار داشته باشیم که خدا ما یا عزیزانمان را با معجزه شفا بخشد.
۷. مزمور ۴۱:۳ چه اطمینان دلگرمکنندهای به ما میدهد؟
۷ اگر شما با بیماری دستوپنجه نرم میکنید، اطمینان داشته باشید که همان گونه که یَهُوَه در گذشته از خادمانش حمایت کرد، از شما نیز پشتیبانی خواهد کرد و به شما تسلّی خواهد بخشید. داوود پادشاه نوشت: «خوشا به حال کسی که به فکر بینوایان باشد؛ خداوند او را در روز بلا رهایی خواهد بخشید. خداوند او را محافظت خواهد کرد و زنده نگاه خواهد داشت.» (مز ۴۱:۱، ۲) واضح است که منظور داوود این نبود که شخصی درستکار که به فکر بینوایان بود، هرگز نمیمرد. پس منظور چیست و یَهُوَه چگونه به او یاری میرساند؟ داوود گفت: «یَهُوَه او را در بستر بیماری حفظ خواهد کرد؛ در بیماریاش بستر او را برایش راحتتر خواهی ساخت.» (مز ۴۱:۳، دج) آری یَهُوَه کاملاً از درد خادمانش که به فکر بینوایان بودهاند، آگاه است و آنان را فراموش نمیکند، او میتواند به آنان قوّتقلب و حکمت بخشد. یَهُوَه همچنین بدن انسان را چنان آفریده که قدرت دارد خود را ترمیم سازد و شخص بهبود یابد.
۸. مطابق مزمور ۴۱:۴ داوود از یَهُوَه چه درخواستی کرد؟
۸ داوود با توجه به تجربهٔ شخصیاش چنین گفت: «خداوندا، مرا فیض عطا فرما؛ جان مرا شفا ده، زیرا بر تو گناه ورزیدهام.» (مز ۴۱:۴) احتمالاً داوود این را زمانی نوشت که اَبشالوم میخواست تخت پادشاهی او را غصب کند و او بیمار بود و نمیتوانست مانعش شود. با این که یَهُوَه داوود را بخشیده بود، داوود نمیتوانست گناهش را با بَتشِبَع و عواقب آن را فراموش کند. (۲سمو ۱۲:۷-۱۴) با این حال اطمینان داشت که خدا او را در بستر بیماری حفظ خواهد کرد. اما آیا داوود از خدا خواست که با معجزهای او را شفا دهد و عمر طولانی به او بخشد؟
۹. الف) یَهُوَه خدا برای حِزْقیا چه کرد؟ ب) داوود از یَهُوَه چه خواستهای داشت؟
۹ البته خدا افرادی را شفا بخشید. برای نمونه یَهُوَه حِزْقیای پادشاه را که «بیمار و مُشرف به موت شد» شفا بخشید. او ۱۵ سال بیشتر زندگی کرد. (۲پاد ۲۰:۱-۶) با این همه داوود دعا نکرد که خدا با معجزه او را شفا بخشد. مضمون آنچه داوود نگاشت نشان میدهد که او از یَهُوَه خواست همان گونه او را در بستر بیماریاش حفظ کند که شخصی را که به فکر بینوایان است، حفظ میکند. چون گناه داوود بخشیده شده بود، او میتوانست از خدا بخواهد که تسلّیاش بخشد، طی بیماری حمایتش کند و بخواهد که قدرت ترمیم بدنیاش او را یاری سازد و او شفا یابد. (مز ۱۰۳:۳) ما نیز میتوانیم چنین درخواستهایی بکنیم.
۱۰. از آنچه بر تِروفیموس و اِپافْرودیتوس گذشت چه نتیجهای میتوان گرفت؟
۱۰ در قرن اول نیز با این که پولُس رسول و دیگران قدرت داشتند بیماران را شفا بخشند، تمامی مسیحیان را با معجزه شفا ندادند. (اعمال ۱۴:۸-۱۰ خوانده شود.) پولُس پدر پوبلیوس را شفا داد، او تب داشت و مبتلا به بیماری عفونی سختی شده بود. پولُس «نزد او رفت و دعا کرده، دست بر او گذاشت و او را شفا بخشید.» (اعما ۲۸:۸) اما پولُس هر کس را که میشناخت شفا نداد. برای نمونه، دوستش تِروفیموس را که او را در سفر میسیونری همراهی میکرد، شفا نداد. (اعما ۲۰:۳-۵، ۲۲؛ ۲۱:۲۹) بلکه زمانی که تِروفیموس بیمار شد و دیگر نمیتوانست پولُس را همراهی کند، پولُس او را در میلیتوس گذاشت تا بهبود یابد، اما او را شفا نداد. (۲تیمو ۴:۲۰) مشابهاً زمانی که اِپافْرودیتوس «از شدّت بیماری در آستانهٔ مرگ بود» اشارهای نشده است که پولُس او را شفا داده باشد.—فیلیپ ۲:۲۵-۲۷، ۳۰.
قدمهایی معقول بردارید
۱۱، ۱۲. چرا لوقا میتوانست کمک بزرگی برای پولُس باشد، در خصوص تخصص لوقا چه میتوان گفت؟
۱۱ لوقا نویسندهٔ کتاب اعمال که پزشکی محبوب بود نیز همراه پولُس سفر کرد. (کول ۴:۱۴؛ اعما ۱۶:۱۰-۱۲؛ ۲۰:۵، ۶) قاعدتاً اگر پولُس و دیگر اعضای گروه میسیونریشان بیمار میشدند، لوقا به آنان یاری میرساند. (غلا ۴:۱۳) همان گونه که عیسی گفت: «افراد بیمار نیاز به پزشک دارند.»—لو ۵:۳۱.
۱۲ در کتاب مقدّس نیامده است که چه زمان و در چه مکانی لوقا دورهٔ پزشکیاش را گذراند. اما گفته شده است که احتمالاً مسیحیان کولُسی او را میشناختند چون پولُس سلام لوقای پزشک را به آنان رساند. پس ممکن است که لوقا مدرسهٔ پزشکی را در لائودیکیه که شهری نزدیک کولُسی بود، گذرانده باشد. در هر صورت، مسلّم است که لوقا از روی ناآگاهی پیشنهاداتی در خصوص سلامتی نمیداد و در پزشکی تخصص داشت، چون او در نوشتار انجیل و کتاب اعمال از واژههای پزشکی استفاده کرده است. همچنین بر گزارشهایی که عیسی بیماران را شفا داده است، به شیوهای خاص تمرکز کرده است.
۱۳. در خصوص توصیههایی در مورد سلامتی چه دید معقولی باید داشت؟
۱۳ ما اکنون در زمانی زندگی نمیکنیم که همایمانی از «عطیهٔ شفا دادن» برخوردار باشد و بتواند ما را شفا دهد. اما برخی از برادران با حسن نیّت بدون این که از آنان خواسته شود، توصیههایی در خصوص سلامتی میدهند. البته ممکن است گاه کسی توصیههای کلّی و عملی بدهد. پولُس نیز به تیموتائوس که شاید به دلیل مصرف آب آلوده ناراحتی معده داشت توصیهای * (۱تیموتائوس ۵:۲۳ خوانده شود.) اما درست نیست که برای همایمانی گیاهی تجویز کنیم، نسخهای بپیچیم یا رژیمی پیشنهاد کنیم که ممکن است مؤثر واقع نشود و در برخی موارد حتی برای او مضر باشد. گاه برای متقاعد کردن شخص گفته میشود: ‹یکی از آشنایانمان شبیه این بیماری را داشت، چنین کرد و خوب شد.› هر چقدر هم توصیهها با حسن نیّت باشد، باید در نظر داشت که حتی استفاده از داروها و روشهای درمانی رایج میتواند خطراتی به همراه داشته باشد.—امثال ۲۷:۱۲ خوانده شود.
کرد.عاقلانه عمل کنید
۱۴، ۱۵. الف) در مورد چه اشخاصی باید محتاط بود؟ ب) در خصوص امور مربوط به سلامتی در امثال ۱۴:۱۵ چه پند مفیدی نهفته است؟
۱۴ همهٔ ما مسیحیان میخواهیم که از سلامتی برخوردار بوده، از زندگی لذّت ببریم و در خدمت به یَهُوَه کاملاً فعال باشیم. اما ناکاملیم و از بیماری گریزی نیست. ممکن است راههای متعددی برای درمان یک بیماری وجود داشته باشد. هر شخص این حق را دارد که خود روشی را بپذیرد یا رد کند. متأسفانه، در دنیای امروز افراد طمّاعی هستند که از بیماری دیگران برای پر کردن جیب خود بهره میگیرند. برخی ادعا میکنند که راه درمان بیماریای را یافتهاند که بسیاری را معالجه کرده است. اشخاص یا شرکتهای دیگر برای سود بردن تأکید میکنند که مردم از محصولاتی استفاده کنند که گرانقیمت است. فرد بیماری که از درماندگی در پی راه چارهای برای بیماریاش است یا میخواهد طولانیتر زندگی کند به چنین روشهایی متوسل میشود. اما ما هیچ گاه نباید این پند کتاب مقدّس را فراموش کنیم: «سادهلوح همه چیز را باور میکند، اما عاقل قدمهای خود را میسنجد.»—امث ۱۴:۱۵.
۱۵ فرد عاقل بهویژه اگر توصیهای از کسی بشنود که تخصص لازم را ندارد، بسیار محتاطانه عمل میکند. برای مثال او با خود چنین استدلال میکند: ‹گفته میشود کسی از این ویتامین، داروی گیاهی یا رژیم استفاده کرده و فایده برده است، اما آیا میتوانم اطمینان داشته باشم که این ادعا درست است؟ انسانها متفاوت هستند، اگر این روش به دیگری کمک کرده است، آیا دلیل کافی وجود دارد که به من هم کمک کند؟ آیا باید بیشتر تحقیق کنم و با شخصی باکفایت و آموزشدیده در این زمینه مشورت کنم؟›—تث ۱۷:۶.
۱۶. در خصوص توصیههای درمانی تأمّل بر چه پرسشهایی عاقلانه است؟
۱۶ کلام خدا به ما چنین میگوید: «با خرداندیشی . . . در این نظام کنونی زندگی کنیم.» (تیت ۲:۱۲) در انتخاب آزمایشهایی برای تشخیص بیماری یا روشهای درمانی باید عاقلانه و خردمندانه عمل کرد. آیا توضیحاتی که داده میشود به نظر مشکوک یا عجیب میآید؟ آیا این شیوهٔ درمانی یا آزمایش مطابق اطلاعات و حقایق شناختهشده است و بسیاری از پزشکان آن را تأیید میکنند؟ (امث ۲۲:۲۹) یا این که تنها احساس میشود که میتواند مفید باشد؟ شاید گفته شود که این شیوهٔ درمانی را افرادی در مناطقی بسیار دور کشف کردهاند و هنوز علم امروز از آن آگاهی ندارد. آیا چنین ادعاهایی معقولانه است و چیزی را ثابت میکند؟ در مورد برخی از وسایل تشخیص بیماری یا روشهای درمانی گفته میشود که از موادی محرمانه یا نیرویی ناشناخته استفاده میشود. در این موارد باید جداً محتاط بود و عاقلانه عمل کرد، چرا که خدا به ما هشدار میدهد که از هر عملی که به جادوگری و مشورت با ارواح ارتباط دارد، حذر کنیم.—تث ۱۸:۱۰-۱۲.
سلامتی با شما باد!
۱۷. تمایل به چه چیز منطقی است؟
۱۷ هیئت ادارهکننده در قرن اول نامهای مهم به جماعتها فرستاد. پس از ذکر آنچه مسیحیان باید از آن بپرهیزند، در نامه آمده است: «اگر دقت کرده، خود را از اینها دور نگاه دارید، موفق خواهید بود. سلامتی با شما باد!» (اعما ۱۵:۲۹) با این که عبارت آخر به مفهوم خداحافظی است، به ما یادآور میشود که تمایل به داشتن سلامتی برای خدمت به یَهُوَه بسیار منطقی است.
ما میخواهیم در خدمت به یَهُوَه خدا سالم و سلامت باشیم (بند ۱۷ ملاحظه شود)
۱۸، ۱۹. در دنیای جدید چه انتظاری داریم؟
۱۸ تا زمانی که این نظام برقرار است و ما ناکاملیم، از بیماری گریزی نیست. همچنین نمیتوانیم اکنون انتظار داشته باشیم که با معجزهای شفا یابیم. اما در مکاشفه ۲۲:۱، ۲ به زمانی اشاره شده است که ما از سلامتی کامل برخوردار خواهیم شد. یوحنای رسول در رؤیا «رودخانهای از آب حیات» دید و «درختان حیات» را دید که برگهای آنها برای شفای قومها بود. این آیات به هیچ نسخهٔ گیاهی، چه اکنون و چه در آینده اشاره ندارد. بلکه به تدارک یَهُوَه برای بخشیدن زندگی ابدی به انسانهای مطیع اشاره دارد که از طریق عیسی میسر میشود. به راستی این آیندهای زیباست که میتوان چشمانتظارش بود.—اشع ۳۵:۵، ۶.
۱۹ همچنان که در انتظار این آیندهٔ فوقالعاده هستیم، اطمینان داریم که یَهُوَه خدا به هر یک از ما توجه دارد و احساس ما را هنگام درد و رنج درک میکند. ما نیز میتوانیم همچون داوود اطمینان داشته باشیم که یَهُوَه خدا هنگام بیماری ما را حفظ میکند و میتوانیم همصدا با داوود چنین بگوییم: «تو به سبب صداقتم از من حمایت کردهای، و مرا جاودانه در حضور خود برقرار خواهی داشت.»—مز ۴۱:۱۲.