کلام تسلّیبخش نبوی برای ما
فصل ۲
کلام تسلّیبخش نبوی برای ما
۱. چرا باید به نبوّت اِشَعْیا توجه کنیم؟
اِشَعْیا حدود ۳۰۰۰ سال پیش کتابی را که نام وی بر آن است به رشتهٔ تحریر درآورد. این کتاب با وجود قدمتش امروزه برای ما دارای ارزش واقعی است. رویدادهای تاریخیای که اِشَعْیا در این کتاب ثبت کرده است اصول پرارزشی را به ما میآموزند و مطالعهٔ دقیق نبوّتهایی که وی به نام یَهُوَه به قلم آورده است ایمانمان را تقویت مینماید. آری، اِشَعْیا براستی نبیای است از جانب خدای حیّ. یَهُوَه به او الهام کرده است تا تاریخ را از پیش ثبت کند و یا به عبارت دیگر رویدادها را پیش از وقوع آنها توصیف کند. یَهُوَه بدین سان نشان میدهد که هم توانایی پیشگویی آینده را دارد هم توانایی شکل دادن به آن را. مسیحیان حقیقی پس از مطالعهٔ کتاب اِشَعْیا یقین حاصل میکنند که یَهُوَه به هر آنچه وعده داده است عمل خواهد کرد.
۲. هنگامی که اِشَعْیا کتاب نبوی خویش را نگاشت وضعیت اورشلیم چگونه بود، و چه تغییراتی در شُرُف وقوع بود؟
۲ اورشلیم تا موقع پایان یافتن نگارش نبوّت اِشَعْیا در مقابل تهدید آشوریان ایستادگی کرده بود. معبد هنوز پابرجا بود و قوم همانند صدها سال گذشته همچنان مشغول امور روزمرهٔ خود بودند. اما اوضاع در شُرُف تغییر بود. زمانی فرا میرسید که ثروت پادشاهان یهودی به بابل برده میشد و جوانان یهودی به خدمت دربار آن شهر در میآمدند. * ( اِشَعْیا ۳۹:۶-۷) این واقعه بیش از یکصد سال بعد از نگارش آن روی داد. — ۲پادشاهان ۲۴:۱۲-۱۷؛ دانیال ۱:۱۹.
۳. چه پیامی در باب چهل و یکم کتاب اِشَعْیا آمده است؟
۳ اما پیامی که خدا از طریق اِشَعْیا فرستاد فقط پیام مصیبت و نابودی نبود. باب چهلم کتاب وی با واژهٔ «تسلّی» آغاز میشود. * یهودیان تسلّی مییابند زیرا به آنها اطمینان داده میشود که خود یا فرزندانشان به وطن باز خواهند گشت. در ادامهٔ این پیام تسلّیبخش در باب چهل و یکم پیشگویی میشود که یَهُوَه پادشاهی نیرومند را برای انجام ارادهٔ الٰهی برخواهد انگیخت. این باب حاوی مطالبی اطمینانبخش است که خواننده را تشویق میکند تا به خدا توکّل نماید. علاوه بر آن ناتوانی خدایان کاذبی را که ملتها به آنها توکّل میکنند برملا میسازد. همهٔ اینها چه در روزگار اِشَعْیا چه در روزگار ما تقویتکنندهٔ ایمان هستند.
یَهُوَه ملتها را به مبارزه میطلبد
۴. یَهُوَه با چه سخنانی ملتها را به مبارزه میطلبد؟
۴ یَهُوَه از طریق نبیاش میگوید: «ای جزیرهها به حضور من خاموش شوید! و قبیلهها قوّت تازه به هم رسانند! نزدیک بیایند آنگاه تکلّم نمایند. با هم به محاکمه نزدیک بیاییم.» ( اِشَعْیا ۴۱:۱ ) یَهُوَه با این سخنان ملتهای مخالف قومش را به مبارزه میطلبد. بگذار آنها در مقابلش قد علم کرده، تکلّم نمایند! همانطور که بعدها خواهیم دید، یَهُوَه همانند قاضی دادگاه از این ملتها درخواست میکند که مدرکی ارائه کنند مبنی بر اینکه بتهایشان خدایان حقیقی هستند. آیا خدایان ایشان میتوانند نجات پرستندگان خود یا داوری بر ضدّ دشمنانشان را پیشگویی کنند؟ اگر چنین است، آیا میتوانند چنین نبوّتهایی را تحقق بخشند؟ پاسخ این پرسشها منفی است. فقط یَهُوَه است که قادر به انجام چنین کارهایی میباشد.
۵. توضیح بده که چگونه نبوّتهای اِشَعْیا بیش از یک بار تحقق یافتهاند.
مکاشفه ۱۱:۵-۱۰) برخی از مسئولین انجمن برج دیدهبانی به جرمهای ساختگی زندانی شدند. ظاهراً دنیا در نبردش با خادمان خدا به پیروزی دست یافته بود. اما همانند سال ۵۳۷ ق.د.م.، یَهُوَه به نحوی غیرمنتظره موجبات رهایی آنان را فراهم ساخت. در سال ۱۹۱۹ مسئولانی که به زندان افتاده بودند آزاد شدند، و بعدها از جرمهایی که به آنان نسبت داده شده بود مبرّا گشتند. کنگرهای در سِدار پُوینت، اُهایو، در ماه سپتامبر سال ۱۹۱۹، به خادمان یَهُوَه نیرویی دوباره بخشید تا کار موعظهٔ بشارت ملکوت را از سر گیرند. ( مکاشفه ۱۱:۱۱، ۱۲) از آن زمان تا کنون کار موعظه رشدی چشمگیر یافته است. علاوه بر این، بسیاری از سخنان اِشَعْیا در بهشت آیندهٔ روی زمین تحقق خواهند یافت. بنابراین سخنان اِشَعْیا که قدمتی طولانی دارد برای همهٔ ملتها و انسانهای امروز است.
۵ هنگام بررسی نبوّتهای اِشَعْیا، باید به خاطر داشته باشیم که کلام وی همچون بسیاری از نبوّتهای دیگر کتاب مقدّس بیش از یک بار تحقق مییابد. در سال ۶۰۷ ق.د.م.، اهالی یهودا به عنوان تبعیدی به بابل برده خواهند شد. اما نبوّتهای اِشَعْیا نشان میدهد که یَهُوَه اسرائیلیان اسیر را نجات خواهد بخشید. این واقعه در سال ۵۳۷ ق.د.م. روی میدهد. در اوایل قرن بیستم نجاتی نظیر آن به وقوع پیوست. در طی جنگ اوّل جهانی، خادمان مسحشدهٔ یَهُوَه بر روی زمین دوران پرتلاطمی را پشت سر گذاردند. در سال ۱۹۱۸ فشارهایی از جانب دنیای شیطان، به تحریک جهان مسیحیت به عنوان بخش اصلی بابل عظیم، موعظهٔ سازماندهیشدهٔ بشارت را تقریباً متوقف ساخت. (فراخوانیِ رهاننده
۶. اِشَعْیای نبی فاتح آینده را چگونه توصیف میکند؟
۶ یَهُوَه از طریق اِشَعْیا پیشگویی میکند که یک فاتح، قوم خدا را از بابل رهانیده، دشمنان آنان را کیفر خواهد داد. یَهُوَه میپرسد: «کیست که اِشَعْیا ۴۱:۲-۴.
کسی را از مشرق برانگیخت که عدالت او را نزد پایهای وی میخواند؟ امّتها را به وی تسلیم میکند و او را بر پادشاهان مسلّط میگرداند. و ایشان را مثل غبار به شمشیر وی و مثل کاه که پراکنده میگردد به کمان وی تسلیم خواهد نمود. ایشان را تعاقب نموده، به راهی که با پایهای خود نرفته بود، بسلامتی خواهد گذشت. کیست که این را عمل نموده و به جا آورده، و طبقات را از ابتدا دعوت نموده است؟ من که یَهُوَه و اوّل و با آخرین میباشم من هستم.» —۷. فاتح آینده کیست، و چه کارهایی به انجام میرساند؟
۷ کیست که از مشرقزمین برمیخیزد؟ کورش پارسی؛ اوست که به همراه سپاهیان نیرومندش از ماد و پارس و عیلام که در شرق بابل قرار دارند لشکرکشی خواهد کرد. ( اِشَعْیا ۴۱:۲۵؛ ۴۴:۲۸؛ ۴۵:۱-۴، ۱۳؛ ۴۶:۱۱) با اینکه کورش یَهُوَه را نمیپرستد مطابق ارادهٔ یَهُوَه یعنی خدای عادل رفتار مینماید. کورش بر پادشاهان مسلّط میشود و آنان همچون غبار از سر راه وی پراکنده میگردند. این پادشاه در طی فتوحات خود، از راههایی که معمولاً کسی از آنها عبور نمیکند ‹بسلامت› میگذرد و بر همهٔ موانع فایق میآید. در سال ۵۳۹ ق.د.م.، به شهر نیرومند بابل میرسد و آن را سرنگون میسازد. در نتیجه، قوم خدا آزاد میشوند تا بتوانند به اورشلیم بازگردند و پرستش پاک را دوباره برقرار سازند. — عَزْرا ۱:۱-۷. *
۸. چه کاری است که فقط یَهُوَه قادر به انجام آن است؟
۸ بدین سان، یَهُوَه از طریق اِشَعْیا ظهور کورش را مدتها پیش از آنکه این پادشاه تولّد یابد پیشگویی میکند. فقط خدای حقیقی قادر است چنین چیزی را بدرستی نبوّت کند. یَهُوَه در میان خدایان کاذب ملتها همتایی ندارد. پس بیجهت نیست که خود اعلام میکند: ‹جلال خود را به کسی دیگر نخواهم داد.› فقط یَهُوَه میتواند بحق بگوید: «من اوّل هستم و من آخر هستم و غیر از من خدایی نیست.» — اِشَعْیا ۴۲:۸؛ ۴۴:۶، ۷.
مردمان وحشتزده به بتها روی میآورند
۹-۱۱. ملتها در مقابل پیشروی کورش چه واکنشی از خود نشان میدهند؟
۹ اِشَعْیا حال واکنش ملتها را در مقابل این فاتح آینده توصیف میکند: «جزیرهها دیدند و ترسیدند و اقصای زمین بلرزیدند و تقرّب جسته، آمدند. هر کس همسایهٔ خود را اعانت کرد و به برادر خود گفت: قویدل باش. نجار زرگر را و آنکه با چکش صیقل میکند سندانزننده را تقویت مینماید و دربارهٔ لحیم میگوید: که خوب است و آن را به میخها محکم میسازد تا متحرّک نشود.» — اِشَعْیا ۴۱:۵-۷.
۱۰ یَهُوَه وقایع ۲۰۰ سال بعد را نگریسته صحنهٔ جهانی را نظاره میکند. لشکریان عظیم کورش بسرعت حرکت کرده، هر نوع مقاومتی را در هم
میشکنند. ملتها منجمله اهالی جزیرههای دوردست از پیشروی او به خود میلرزند. آنها از ترس با یکدیگر متحد میشوند تا با شخصی که یَهُوَه برای اِعمال داوری از مشرق فرا خوانده است مقابله کنند و به یکدیگر دلگرمی داده، میگویند: «قویدل باش.»۱سموئیل ۵:۴.
۱۱ صنعتگران با کمک هم بتهایی برای نجات مردم میسازند. نجّار قابی چوبی میسازد و سپس زرگر را تشویق میکند تا آن را با فلزی احتمالاً طلا بپوشاند. مجسمهساز فلز را با چکش صاف میکند و از لحیمکاری اظهار رضایت مینماید. سپس شاید از روی کنایه در نبوّت میخوانیم که آن را با میخ محکم میکنند تا مانند بت داجون که جلوی صندوق عهد یَهُوَه بر زمین افتاد، حرکت نکند و از خود ضعف نشان ندهد. —نترسید!
۱۲. یَهُوَه چگونه به اسرائیل قوّت قلب میدهد؟
۱۲ حال یَهُوَه توجه خود را به سوی قومش معطوف میدارد. کسانی که به خدای حقیقی توکّل میکنند برخلاف ملتها که به بتهای بیجان توکّل میکنند لزومی ندارد ترسی به دل راه دهند. یَهُوَه با یادآوری این امر که اسرائیل نوادهٔ دوستش ابراهیم است قوّتقلب بخشیدن به آنها را آغاز میکند. اِشَعْیا کلام یَهُوَه را با لطافتی خاص در قطعهای به قلم آورده، مینویسد: «تو ای اسرائیل بندهٔ من و ای یعقوب که تو را برگزیدهام و ای ذریّت دوست من ابراهیم، که تو را از اقصای زمین گرفته، تو را از کرانههایش خواندهام و به تو گفتهام تو بندهٔ من هستی، تو را برگزیدم و ترک ننمودم. مترس زیرا که من با تو هستم و مشوّش مشو زیرا من خدای تو هستم! تو را تقویت خواهم نمود و البته تو را معاونت خواهم داد و تو را به دست راست عدالت خود دستگیری خواهم کرد.» — اِشَعْیا ۴۱:۸-۱۰.
۱۳. چرا سخنان یَهُوَه برای یهودیان اسیر مایهٔ تسلّیخاطر خواهد بود؟
۱۳ این کلمات برای یهودیان وفاداری که در غربت اسیر هستند چقدر مایهٔ تسلّیخاطر خواهد بود! در حالی که در تبعید و بندگی پادشاه بابل روزگار را میگذرانند از اینکه یَهُوَه آنان را «بندهٔ» خود میخواند چقدر ۲تواریخ ۳۶:۲۰) یَهُوَه به دلیل عدم وفاداریشان آنان را تنبیه خواهد کرد ولی طردشان نخواهد نمود. اسرائیل به یَهُوَه تعلّق دارد نه به بابل. هیچ دلیلی وجود ندارد که خادمان خدا از پیشروی کورش فاتح ترسی به دل راه دهند. یَهُوَه در کنار قومش خواهد بود و آنان را یاری خواهد کرد.
قوّتقلب مییابند! (۱۴. سخنان یَهُوَه به اسرائیل چگونه مایهٔ تسلّیخاطر خادمان امروز خداست؟
۱۴ این سخنان حتی تا امروز برای خادمان خدا اطمینانبخش و تقویتکننده بوده است. در سال ۱۹۱۸ این خادمان مشتاق بودند بدانند که خدا از ایشان چه انتظاری دارد. آنها در آن زمان در آرزوی رهایی از اسارت روحانی بودند و ما امروزه در آرزوی رهایی از فشارهایی هستیم که شیطان، دنیا، و ناکاملی خودمان بر ما وارد میسازند. اما در عین حال میدانیم که یَهُوَه بخوبی واقف است چه وقت و چگونه به نفع قومش وارد عمل شود. ما همچون کودکان خردسال دست قدرتمندش را محکم نگاه میداریم و اطمینان داریم که به یاری او میتوانیم از عهدهٔ مشکلات برآییم. ( مزمور ۶۳:۷، ۸) یَهُوَه به خادمانش ارج مینهد. او همانطور که از قومش در طی سالهای دشوار ۱۹۱۸ و ۱۹۱۹ و همینطور در روزگار باستان از اسرائیلیان وفادار حمایت کرد امروزه از ما نیز حمایت میکند.
۱۵، ۱۶. الف) چه بر سر دشمنان اسرائیل خواهد آمد، و اسرائیل از چه جهاتی به کِرم شبیه است؟ ب) امروزه با توجه به کدام حملهٔ قریبالوقوع سخنان یَهُوَه مایهٔ دلگرمی است؟
۱۵ حال به سخنان بعدی یَهُوَه به قلم اِشَعْیا میپردازیم: «اینک همهٔ آنانی که بر تو خشم دارند، خجل و رسوا خواهند شد و آنانی که با تو معارضه نمایند ناچیز شده، هلاک خواهند گردید. آنانی را که با تو مجادله نمایند جستجو کرده، نخواهی یافت و آنانی که با تو جنگ کنند نیست و نابود خواهند شد. زیرا من که یَهُوَه خدای تو هستم دست راست تو را گرفته، به تو میگویم: مترس زیرا من تو را نصرت خواهم داد. ای کِرم یعقوب و شَرذِمّهٔ اسرائیل مترس زیرا خداوند و اِشَعْیا ۴۱:۱۱-۱۴.
قدّوس اسرائیل که ولیّ تو میباشد میگوید: من تو را نصرت خواهم داد.» —۱۶ پیروزی با دشمنان اسرائیل نخواهد بود. آنانی که بر اسرائیل خشم گیرند خجل خواهند گشت و کسانی که بر ضدّ اسرائیل بجنگند هلاک خواهند شد. با وجود آنکه اسرائیلیانِ اسیر همچون کِرمی که در خاک پیچ و تاب میخورد ضعیف و بیدفاع به نظر میرسند، یَهُوَه به یاریشان خواهد آمد. براستی که در این «ایّام آخر» هر گاه مسیحیان حقیقی در دنیا با خصومت سخت روبرو بودهاند، از فکر حمایت یَهُوَه همیشه دلگرمی یافتهاند! ( ۲تیموتاؤس ۳:۱) براستی که با توجه به حملهٔ قریبالوقوع شیطان که در نبوّت به نام ‹جوج از زمین ماجوج› خوانده شده است چقدر وعدهٔ یَهُوَه دلگرمکننده است! هنگام حملهٔ بیامان جوج قوم یَهُوَه به نظر همچون کِرمی بیدفاع میآید چرا که ظاهراً قومی است «بیحصار» و حتی ‹پشتبند و دروازه› ندارد. با این همه کسانی که چشم امیدشان به یَهُوَه است نباید ترسی به دل راه دهند. قادر مطلق شخصاً برای رهاییشان خواهد جنگید. — حِزْقِیال ۳۸:۲، ۱۱، ۱۴-۱۶، ۲۱-۲۳؛ ۲قُرِنتیان ۱:۳.
تسلّی اسرائیل
۱۷، ۱۸. اِشَعْیا قدرت یافتن اسرائیل را چگونه توصیف میکند، و ما میتوانیم از تحقق چه امری اطمینان داشته باشیم؟
۱۷ یَهُوَه همچنان به تسلّی قومش پرداخته، میگوید: «اینک تو را گردون تیز نو دندانهدار خواهم ساخت و کوهها را پایمال کرده، خرد خواهی نمود و تلّها را مثل کاه خواهی ساخت. آنها را خواهی افشاند و باد آنها را برداشته، گردباد آنها را پراکنده خواهد ساخت. لیکن تو از خداوند شادمان خواهی شد و به قدّوس اسرائیل فخر خواهی نمود.» — اِشَعْیا ۴۱:۱۵، ۱۶.
عَزْرا ۶:۱۲؛ نَحَمِیا ۶:۱۶) اما سخنان یَهُوَه در مورد «اسرائیل خدا» در ابعاد وسیعتری تحقق خواهد یافت. ( غَلاطیان ۶:۱۶) عیسی به مسیحیان مسحشده چنین وعده میدهد: «هر که غالب آید و اَعمال مرا تا انجام نگاه دارد، او را بر امّتها قدرت خواهم بخشید تا ایشان را به عصای آهنین حکمرانی کند و مثل کوزههای کوزهگر خرد خواهند شد، چنانکه من نیز از پدر خود یافتهام.» ( مکاشفه ۲:۲۶، ۲۷) بیشک زمانی فرا خواهد رسید که برادران مسیح که به جلال آسمانی رستاخیز یافتهاند در نابودی دشمنان یَهُوَه خدا نقش فعال خواهند داشت. — ۲تَسّالونیکیان ۱:۷، ۸؛ مکاشفه ۲۰:۴، ۶.
۱۸ اسرائیل قدرت خواهد یافت تا از لحاظ روحانی وارد عمل شود و بر دشمنانش که همچون کوه در مقابلش قد علم کردهاند غالب آید. هنگامی که اسرائیل از تبعید بازگردد بر آن دسته از دشمنانش که میخواهند مانع بازسازی معبد و دیوارهای اورشلیم شوند پیروز خواهد گشت. (۱۹، ۲۰. اِشَعْیا در مورد بازگشت اسرائیل به محلی زیبا چه مینویسد، و این نبوّت چگونه تحقق مییابد؟
۱۹ حال یَهُوَه به زبان تشبیه وعدهٔ خود را در این مورد که به قومش یاری میرساند تحکیم میکند. اِشَعْیا در این باره مینویسد: «فقیران و مسکینان آب را میجویند و نمییابند و زبان ایشان از تشنگی خشک میشود. من که یَهُوَه هستم ایشان را اجابت خواهم نمود. خدای اسرائیل هستم ایشان را ترک نخواهم کرد. بر تلّهای خشک نهرها و در میان وادیها چشمهها جاری خواهم نمود. و بیابان را به برکهٔ آب و زمین خشک را به چشمههای آب مبدّل خواهم ساخت. در بیابان سَرو آزاد و شطیم و آس و درخت زیتون را خواهم گذاشت و در صحرا صنوبر و کاج و چنار را با هم غَرْس خواهم نمود. تا ببینند و بدانند و تفکّر نموده، با هم تأمل نمایند که دست خداوند این را کرده و قدّوس اسرائیل این را ایجاد نموده است.» — اِشَعْیا ۴۱:۱۷-۲۰.
اِشَعْیا ۵۱:۳) نبوّت فوق پس از آنکه یهودیان به وطن باز میگردند تحقق مییابد.
۲۰ با وجود اینکه اسرائیلیان تبعیدی در پایتخت یک قدرت جهانی ثروتمند به سر میبرند آن شهر برایشان همانند بیابانی خشک است. حالت عاطفی آنها شبیه حالت داود است هنگامی که از شاؤل پادشاه گریخته خود را پنهان ساخته بود. در سال ۵۳۷ ق.د.م.، یَهُوَه راه را برای اسرائیلیان هموار ساخت تا بتوانند به یهودا بازگردند و معبدش را در اورشلیم بازسازی نمایند و بدین ترتیب پرستش پاک را دوباره برقرار سازند. یَهُوَه در مقابل به آنها برکت میدهد. اِشَعْیا بعدها در نبوّتی پیشگویی میکند: «به تحقیق خداوند صهیون را تسلّی داده، تمامی خرابههایش را تسلّی بخشیده است و بیابان او را مثل عدن و هامون او را مانند جنّت خداوند ساخته است.» (۲۱. در دوران ما چه چیزی دوباره برقرار شده است، و در آینده چه خواهد شد؟
۲۱ رویداد مشابهی در دوران ما نیز رخ داده است، در هنگامی که کورش اعظم یعنی مسیح عیسی پیروان مسحشدهٔ خویش را از اسارت روحانی رها ساخت تا بتوانند پرستش پاک را دوباره برقرار سازند. برکتی که نصیب این افراد باایمان شد یک بهشت پربار روحانی بود، یک باغ عدن مجازی. ( اِشَعْیا ۱۱:۶-۹؛ ۳۵:۱-۷) بزودی، خدا دشمنانش را نابود خواهد ساخت و تمامی زمین به بهشتی حقیقی مبدّل خواهد شد، درست همانطور که عیسی به تبهکار روی چوبهٔ اعدام وعده داد. — لوقا ۲۳:۴۳.
دشمنان اسرائیل به مبارزه طلبیده میشوند
۲۲. یَهُوَه چگونه دوباره ملتها را به مبارزه میطلبد؟
۲۲ یَهُوَه حال دوباره به موضوع اختلافش با ملتها و بتهایشان باز میگردد: «خداوند میگوید: دعوی خود را پیش آورید و پادشاه یعقوب میگوید: براهین قوی خویش را عرضه دارید. آنچه را که واقع خواهد شد نزدیک آورده، برای ما اعلام نمایند. چیزهای پیشین را و اِشَعْیا ۴۱:۲۱-۲۴ ) آیا خدایان ملتها میتوانند بدرستی نبوّت کنند و بدین ترتیب ثابت کنند که از دانش مافوق طبیعی برخوردارند؟ اگر چنین باشد، بیتردید باید نتایجی چه نیکو چه بد برای تأیید ادعاهای آنان وجود داشته باشد. اما واقعیت آن است که بتها هیچند و از ایشان کاری برنمیآید.
کیفیت آنها را بیان کنید تا تفکّر نموده، آخر آنها را بدانیم یا چیزهای آینده را به ما بشنوانید. و چیزها را که بعد از این واقع خواهد شد بیان کنید تا بدانیم که شما خدایانید. باری، نیکویی یا بدی را به جا آورید تا ملتفت شده، با هم ملاحظه نماییم. اینک شما ناچیز هستید و عمل شما هیچ است و هر که شما را اختیار کند رجس است.» (۲۳. چرا یَهُوَه از طریق انبیایش مکرراً بتها را محکوم ساخته است؟
۲۳ در روزگار ما برخی شاید از خود بپرسند چرا یَهُوَه از طریق اِشَعْیا
و انبیای دیگر تا این حد در مورد ابلهانه بودن پرستش بتها توضیح داده است. امروزه شاید ناتوانی بتهای ساخت بشر برای بسیاری از انسانها امری بدیهی بنماید. اما وقتی یک سیستم اعتقادی دروغین برقرار و به طور وسیعی پذیرفته میشود، مشکل بتوان اثراتش را از اذهان معتقدان آن زدود. بسیاری از عقاید متداول امروز نیز همانند اعتقاد به بتهای بیجان خدایان بیهوده و بیمعنا هستند. با این حال مردم با وجود استدلالهای قانعکنندهای که بر ضدّ چنین عقایدی وجود دارد همچنان به آنها معتقدند. فقط با شنیدن مکرر حقیقت است که شماری از آنان به حکمت توکّل به یَهُوَه پی میبرند.۲۴، ۲۵. یَهُوَه چگونه دوباره به کورش اشاره میکند، و این سخنان یادآور چه نبوّت دیگری است؟
۲۴ یَهُوَه دوباره با اشاره به کورش میگوید: «کسی را از شمال برانگیختم و او خواهد آمد و کسی را از مشرق آفتاب که اسم مرا خواهد خواند و او بر سَروران مثل بر گِلْ خواهد آمد و مانند کوزهگری که گِل را پایمال میکند.» ( اِشَعْیا ۴۱:۲۵ ) * یَهُوَه برخلاف خدایان ملتها قدرت عمل دارد. او هنگامی که کورش را از «مشرق» بخواند نشان خواهد داد که قادر به پیشگویی وقایع است و میتواند آینده را طوری شکل دهد که پیشگوییهایش جامهٔ عمل بپوشند.
۲۵ این سخنان یادآور توصیف نبوی یوحنّای رسول از پادشاهانی است که در دوران ما وارد عمل خواهند شد. در مکاشفه ۱۶:۱۲ آمده است که راه برای «پادشاهانی که از مشرقِ آفتاب میآیند» گشاده خواهد شد. این پادشاهان همان یَهُوَه خدا و عیسی مسیح میباشند. همانطور که کورش قرنها پیش قوم خدا را نجات بخشید، این پادشاهان نیز که از قدرتی به مراتب عظیمتر برخوردارند، دشمنان یَهُوَه را نابود خواهند ساخت و قومش را از مصیبت عظیم گذرانده، به دنیای عادل جدید شبانی خواهند نمود. — مزمور ۲:۸، ۹؛ ۲پِطْرُس ۳:۱۳؛ مکاشفه ۷:۱۴-۱۷.
یَهُوَه متعال است!
۲۶. یَهُوَه حال چه پرسشی را مطرح میسازد، و آیا به آن پاسخ داده میشود؟
۲۶ یَهُوَه بار دیگر حقیقت را اعلام کرده، میگوید که او تنها خدای حقیقی است و میپرسد: «کیست که از ابتدا خبر داد تا بدانیم، و از قبل تا بگوییم که او راست است؟ البته خبردهندهای نیست و اعلامکنندهای نی و کسی هم نیست که سخنان شما را بشنود.» ( اِشَعْیا ۴۱:۲۶ ) هیچ بتی آمدن فاتحی را برای آزادسازی پرستندگانش اعلام نکرده است. همهٔ این خدایان بیجان و بیزبانند و ابداً نمیتوان آنها را خدا خواند.
۲۷، ۲۸. در آیههای پایانی باب چهل و یکم کتاب اِشَعْیا بر روی چه حقیقت مهمی تأکید شده است، و فقط چه کسی میتواند چنین چیزی را اعلام کند؟
۲۷ اِشَعْیا پس از گزارش این سخنان نبوی و پرشور یَهُوَه بر حقیقت مهمی تأکید کرده، میگوید: «اوّل به صهیون [«گفت،» د ج] که اینک هان این چیزها ( خواهد رسید ) و به اورشلیم بشارتدهندهای بخشیدم. و نگریستم و کسی یافت نشد و در میان ایشان نیز مشورتدهندهای نبود که چون از ایشان سؤال نمایم جواب تواند داد. اینک جمیع ایشان باطلند و اَعمال ایشان هیچ است و بتهای ریختهشدهٔ ایشان باد و بطالت است.» — اِشَعْیا ۴۱:۲۷-۲۹.
۲۸ یَهُوَه اوّل و متعال است! او همان خدای حقیقی است که رهایی قومش را اعلام کرده، بشارت میدهد، و تنها شاهدان وی هستند که عظمت وی را به ملتها اعلام میکنند. یَهُوَه به نحوی تحقیرآمیز کسانی را که به بتها توکّل میکنند محکوم مینماید و بتهای آنان را مردود شمرده، «باد و بطالت» میخواند. براستی آیا همین دلیل محکمی نیست برای آنکه به خدای حقیقی اتکا کنیم؟ فقط یَهُوَه شایستهٔ اعتماد است.
[پاورقیها]
^ بند 2 به فصل ۲۹ کتاب نبوت اِشَعْیا، نوری بر همهٔ انسانها — جلد اول، مراجعه شود.
^ بند 3 به فصل ۳۰ کتاب نبوت اِشَعْیا، نوری بر همهٔ انسانها — جلد اول، مراجعه شود.
^ بند 7 کورش اعظم که در سال ۱۹۱۹ «اسرائیل خدا» را از اسارت روحانی رهانید، کسی نیست جز عیسی مسیح، که از سال ۱۹۱۴ بر تخت پادشاهی ملکوت آسمانی خدا نشسته است. — غَلاطیان ۶:۱۶.
^ بند 24 با وجود آنکه وطن کورش در شرق بابل واقع بود، اما او از آسیای صغیر یعنی شمال آن شهر حملهٔ نهایی خود را انجام داد.
[سؤالات مقالهٔ مطالعهای]
[تصویر در صفحهٔ ۱۹]
کورش با اینکه یَهُوَه را نمیپرستد، برای انجام ارادهٔ خدا برگزیده شده است
[تصویر در صفحهٔ ۲۱]
ملتها به بتهای بیجان توکّل میکنند
[تصویر در صفحهٔ ۲۷]
اسرائیل همچون ‹گردون کوهها را پایمال خواهد کرد›