A parábola do trigo e o xoio
Mediante a parábola do trigo e o xoio, Xesús explicou cando e como recollería de entre a humanidade o trigo, é dicir, os cristiáns unxidos. Tal labor comezaría no ano 33 n. e.
“Un home que sementou boa semente na súa leira”
-
O home. Xesucristo
-
Bótase boa semente. Os discípulos de Xesús son unxidos con espírito santo
-
A leira. A humanidade
“Mentres todos durmían, o seu inimigo veu sementar xoio polo medio”
-
O inimigo. O Demo
-
Mentres todos durmían. A morte dos apóstolos
“Deixádeos medrar xuntos deica a sega”
-
Trigo. Os cristiáns unxidos
-
Xoio. Os cristiáns falsos
“Apañade primeiro o xoio [...]; e o trigo recollédeo na miña arca”
-
Criados/segadores. Os anxos
-
O xoio que apañaron. Separación entre os cristiáns unxidos e os cristiáns falsos
-
Levan o trigo á arca. Os cristiáns unxidos son reunidos na congregación cristiá
Que diferenciou os cristiáns verdadeiros dos falsos cando comezou a tempada da sega?
Como me beneficia entender esta parábola?