ԵՐԿ 121
Յոն դոնկ սա̈ֆ կոռձերըն
(Հռոմեացիներ 7։14—25)
-
1. Մեխկը գազդա̈ ըմըն օր միր վըրըն,
Դիռտմա̈գու, հընոր հեռընոնկ Աստըձմըն։
Մենկ սա̈ֆ մըտկերը զաֆտը ընինկ։
Մեգ ա̈դ սըրըն բախտավեր գըլլինկ։
-
2. Շադ ա̈մա̈ղնի միշտ գընա̈ Սադոնըն,
Կուզա̈-օր վա̈յցկինկ մենկ գյանկի ջիշտ ջոմպըն։
Տըմ առնուլ գայնոնկ մենկ Աստծուն հեդ
Հընու հախտիլ ա̈դ գըռվին մեկհեդ։
-
3. Միտկ ընելըն ըմըն քա̈լկը գընինկ,
Միր Հորը վըրըն խոսուշի դեղ դալ չինկ։
Զոյ սըրընա̈լ դոնկ փառկ Եգովին,
Միր Աստըձուն միշտ ուրախծընինկ։
(Գայնա̈կ աշիլ 1 Կորնթ. 9։25; Գաղ. 5։23; 2 Պետ. 1։6)