Przypowieść o pszenicy i chwastach
Jezus na przykładzie pszenicy i chwastów pokazał, jak i kiedy miał zebrać spośród ludzkości całą klasę pszenicy, czyli pomazańców. Siew rozpoczął się w 33 roku n.e.
‛Człowiek zasiał na swym polu wyborne nasienie’
-
Siewca: Jezus Chrystus
-
Siew wybornego nasienia: Uczniowie Jezusa zostają namaszczeni duchem świętym
-
Pole: Ludzkość
‛Kiedy ludzie spali, nieprzyjaciel nasiał chwastów’
-
Nieprzyjaciel: Diabeł
-
Ludzie spali: Śmierć apostołów
‛Niech rosną razem aż do żniwa’
-
Pszenica: Namaszczeni chrześcijanie
-
Chwasty: Rzekomi chrześcijanie
‛Najpierw zbierzcie chwasty, potem pszenicę’
-
Niewolnicy/żniwiarze: Aniołowie
-
Zebranie chwastów: Rzekomi chrześcijanie zostają oddzieleni od pomazańców
-
Zbieranie do spichrza: Namaszczeni chrześcijanie są zgromadzani w odrodzonym zborze
Co odróżniało prawdziwych chrześcijan od rzekomych na początku pory żniwa?
Jakie korzyści ja odnoszę ze zrozumienia tej przypowieści?