ARTYKUŁ DO STUDIUM NR 50
Jehowa umożliwia ci odzyskanie wolności
„W całym kraju ogłosicie wolność dla wszystkich mieszkańców” (KAPŁ. 25:10).
PIEŚŃ 136 Niebiańskie Królestwo wkrótce zapanuje nad ziemią!
W SKRÓCIE *
1, 2. (a) Czym jest jubileusz? (Zobacz ramkę „ Czym był Jubileusz w Izraelu?”). (b) O czym mówił Jezus w Łukasza 4:16-18?
W NIEKTÓRYCH krajach organizuje się specjalne uroczystości, żeby uczcić 50-lecie panowania króla lub królowej. Często nazywa się taką rocznicę jubileuszem. Obchody jubileuszu mogą trwać dzień, tydzień albo nawet dłużej, jednak dobiegają końca i radość z nimi związana szybko mija.
2 W starożytnym Izraelu co 50 lat obchodzono święto, które trwało cały rok. Nazywano je Jubileuszem. W roku jubileuszowym Izraelici odzyskiwali wolność. Dlaczego warto się o nim czegoś dowiedzieć? Ponieważ przypomina nam o wspanialszym jubileuszu — postanowieniu Jehowy, z którego odnosimy korzyść już teraz. Dotyczy ono odzyskania wolności, która będzie trwać wiecznie. O tej wolności mówił kiedyś Jezus (odczytaj Łukasza 4:16-18).
Jubileusz był w Izraelu powodem do radości, bo wyzwoleni niewolnicy mogli odzyskać ziemię i wrócić do rodzin (zobacz akapit 3) *
3. Jaką korzyść odnosili Izraelici z Jubileuszu zgodnie z Kapłańską 25:8-12?
3 Żeby lepiej zrozumieć, co Jezus miał na myśli, mówiąc o wyzwoleniu, trzeba najpierw przeanalizować, czym był Jubileusz w starożytnym Izraelu. Jehowa powiedział do Izraelitów: „Rok 50 ma być dla was święty. W całym kraju ogłosicie wolność dla wszystkich mieszkańców. Będzie to dla was Jubileusz. Każdy wróci do swojego domu i swojej rodziny” (odczytaj Kapłańską 25:8-12). W poprzednim artykule mówiliśmy o tym, jaką korzyść Izraelici odnosili z cotygodniowego szabatu. A jaką korzyść odnosili z Jubileuszu? Wyobraź sobie, że jakiś Izraelita zadłużył się i dlatego musiał sprzedać swoją ziemię. W roku jubileuszowym ją odzyskiwał. Właśnie dlatego można powiedzieć, że ‛wracał do swojego domu’. Później mógł przekazać dziedzictwo dzieciom. Mogło się też zdarzyć, że w celu spłacenia długu ktoś musiał sprzedać siebie albo swoje dziecko w niewolę. W roku jubileuszowym niewolnik ‛wracał do swojej rodziny’. Dzięki temu nikt nie musiał pozostać w niewoli na zawsze, bez nadziei na uwolnienie. Jubileusz dowodził, że Jehowa bardzo troszczy się o swój lud!
4, 5. Dlaczego powinniśmy interesować się Jubileuszem, który obchodzili starożytni Izraelici?
4 Z Jubileuszu wynikała jeszcze inna korzyść. Jehowa przez Mojżesza powiedział: „Nikt wśród was nie powinien (...) popaść w ubóstwo, bo Jehowa na pewno będzie wam błogosławił w ziemi, którą Jehowa, wasz Bóg, daje wam na własność jako dziedzictwo” (Powt. Pr. 15:4). Bardzo różni się to od sytuacji w dzisiejszym świecie, w którym bogaci stają się coraz bogatsi, a biedni coraz biedniejsi.
5 Jako chrześcijanie nie podlegamy Prawu Mojżeszowemu. Nie dotyczy nas więc prawo związane z Jubileuszem obejmujące uwalnianie niewolników, umarzanie długów i zwracanie dziedzicznych gruntów (Rzym. 7:4; 10:4; Efez. 2:15). Powinniśmy jednak interesować się Jubileuszem. Dlaczego? Ponieważ możemy zyskać wolność podobną do tej, jaką Jehowa umożliwiał kiedyś Izraelitom.
JEZUS ZAPOWIEDZIAŁ UWOLNIENIE
6. Jakiego uwolnienia potrzebuje ludzkość?
6 Wszyscy potrzebujemy uwolnienia, ponieważ w pewnym sensie jesteśmy niewolnikami — niewolnikami grzechu. I jako ludzie grzeszni, starzejemy się, chorujemy i umieramy. Wielu z nas uświadamia sobie skutki grzechu na przykład wtedy, gdy patrzy w lustro lub musi iść do lekarza. Możemy być też zniechęceni, kiedy popełniamy błędy. Apostoł Paweł przyznał, że ‛prawo grzechu, będące w jego ciele, prowadziło go jak swojego jeńca’. I dodał: „Biedny ze mnie człowiek! Kto mnie uwolni od ciała podlegającego śmierci?” (Rzym. 7:23, 24).
7. Co przepowiedział Izajasz?
7 Na szczęście Jehowa postanowił uwolnić nas od grzechu. Kluczową rolę odegrał w tym Jezus. W VIII wieku p.n.e. prorok Izajasz przepowiedział wyzwolenie na wielką skalę, do którego dojdzie w przyszłości. Miało ono przynieść o wiele więcej korzyści niż rok jubileuszowy, który obchodzili Izraelici. Izajasz napisał: „Wszechwładny Pan, Jehowa, dał mi swojego ducha, bo Jehowa mnie namaścił, żebym głosił dobrą nowinę potulnym. Posłał mnie, żebym opatrywał mających złamane serce, żebym oznajmiał jeńcom wyzwolenie” (Izaj. 61:1). Kogo dotyczy to proroctwo?
8. Do kogo odnoszą się słowa dotyczące wyzwolenia zapisane w proroctwie Izajasza?
8 To ważne proroctwo dotyczące wyzwolenia zaczęło się spełniać po tym, jak Jezus rozpoczął służbę. Kiedy w Nazarecie, swoim rodzinnym mieście, poszedł do synagogi, odczytał zebranym tam Żydom właśnie to proroctwo. Odniósł do siebie słowa: „Jehowa dał mi swojego ducha, bo mnie namaścił, żebym głosił dobrą nowinę biednym. Posłał mnie, żebym oznajmiał jeńcom wyzwolenie, a niewidomym odzyskanie wzroku, żebym zdruzgotanym niósł wolność, żebym ogłaszał czas przychylności Jehowy” (Łuk. 4:16-19). W jaki sposób Jezus spełnił to proroctwo?
KTO MIAŁ ZOSTAĆ WYZWOLONY JAKO PIERWSZY
Kiedy Jezus był w synagodze w Nazarecie, zapowiedział wyzwolenie (zobacz akapity 8 i 9)
9. Jakiego uwolnienia spodziewało się wiele osób żyjących w czasach Jezusa?
9 Przepowiedzianą przez Izajasza wolność, o której mówił też Jezus, ludzie zaczęli odzyskiwać w I wieku n.e. Jezus potwierdził to, kiedy powiedział: „Dzisiaj spełnił się fragment Pism, który właśnie usłyszeliście” (Łuk. 4:21). Wiele osób słuchających wtedy tych słów być może spodziewało się jakichś zmian politycznych i uwolnienia od rządów Rzymian. Ludzie ci mogli myśleć podobnie do dwóch mężczyzn, którzy powiedzieli: „Mieliśmy nadzieję, że właśnie ten człowiek wyzwoli Izraela” (Łuk. 24:13, 21). Wiemy jednak, że Jezus nie zachęcał swoich uczniów do buntu przeciw surowym rządom Rzymian. Wręcz przeciwnie. Polecił im: „To, co Cezara, spłacajcie Cezarowi” (Mat. 22:21). W jaki więc sposób Jezus uwolnił żyjących wtedy ludzi?
10. Od czego Jezus uwolnił ludzi?
10 Syn Boży przyszedł, żeby pomóc ludziom uwolnić się od dwóch rzeczy. Po pierwsze, umożliwił ludziom uwolnienie od ciężaru nauk głoszonych przez przywódców religijnych. Wielu Żydów żyjących w czasach Jezusa było w niewoli tradycji i fałszywych nauk (Mat. 5:31-37; 15:1-11). Osoby, które miały przewodzić ludowi, były w sensie duchowym ślepe. Odrzuciły Mesjasza i głoszone przez niego nauki, przez co pozostały w duchowym mroku, a ich grzechy nie zostały przebaczone (Jana 9:1, 14-16, 35-41). Ponieważ Jezus uczył prawdy i dawał dobry przykład, pokazał osobom potulnym, jak mogą uwolnić się od fałszywych nauk (Marka 1:22; 2:23 do 3:5).
11. Jakie jeszcze wyzwolenie umożliwił ludziom Jezus?
11 Po drugie, Jezus umożliwił ludziom wyzwolenie z niewoli odziedziczonego grzechu. Na podstawie okupu Bóg może przebaczyć grzechy osobom, które wierzą w tę ofiarę i pokazują to swoimi czynami (Hebr. 10:12-18). Jezus powiedział: „Jeśli więc Syn da wam wolność, to będziecie naprawdę wolni” (Jana 8:36). Taka wolność jest bez wątpienia o wiele wspanialsza od tej, którą odzyskiwali Izraelici w roku jubileuszowym. Na przykład człowiek, który został uwolniony w roku jubileuszowym, mógł znowu stać się niewolnikiem, a w końcu i tak musiał umrzeć.
12. Kto jako pierwszy odniósł korzyść z zapowiedzianego przez Jezusa wyzwolenia?
12 W dniu Pięćdziesiątnicy 33 roku n.e. Jehowa namaścił duchem świętym apostołów oraz innych wiernych mężczyzn i kobiety. Uznał ich za swoje dzieci, w związku z czym mieli w przyszłości zmartwychwstać do życia w niebie, żeby razem z Jezusem sprawować władzę (Rzym. 8:2, 15-17). Mieli więc jako pierwsi zaznać wyzwolenia, o którym Jezus mówił w synagodze w Nazarecie. Ci mężczyźni i kobiety nie byli już niewolnikami fałszywych nauk i niebiblijnych praktyk żydowskich przywódców religijnych. Bóg uznał ich także za wyzwolonych od grzechu, którego konsekwencją jest śmierć. Symboliczny jubileusz, który rozpoczął się, kiedy w 33 roku n.e. naśladowcy Chrystusa zostali namaszczeni, będzie trwał do końca Tysiącletniego Panowania Chrystusa. Co dobrego wydarzy się w tym okresie?
UWOLNIENIE MILIONÓW INNYCH LUDZI
13, 14. Kto oprócz pomazańców może zaznać zapowiedzianego przez Jezusa wyzwolenia?
13 Miliony żyjących obecnie szczerych ludzi ze wszystkich narodów należy do „drugich owiec” (Jana 10:16). Bóg nie powołał ich, żeby razem z Jezusem sprawowali władzę w niebie. Z Biblii dowiadujemy się, że mają oni możliwość żyć wiecznie na ziemi. Czy ty również masz taką nadzieję?
14 Już teraz w pewnej mierze zaznajesz takich błogosławieństw jak pomazańcy. Na podstawie wiary w przelaną krew Chrystusa możesz prosić Jehowę o wybaczenie grzechów. Dzięki temu możesz cieszyć się uznaniem Boga i mieć czyste sumienie (Efez. 1:7; Obj. 7:14, 15). Pomyśl też o błogosławieństwach związanych z uwolnieniem od fałszywych poglądów religijnych. Jezus powiedział: „Poznacie prawdę, a dzięki prawdzie staniecie się wolni” (Jana 8:32). Taka wolność to coś wspaniałego!
15. Od czego zostaniemy uwolnieni w przyszłości?
15 Ale jeszcze wspanialsze uwolnienie dopiero nas czeka. W niedalekiej przyszłości Jezus podejmie zdecydowane działania, żeby usunąć religię fałszywą i niegodziwe rządy. Bóg ochroni „wielką rzeszę ludzi”, którzy Mu służą, i umożliwi im życie w raju na ziemi (Obj. 7:9, 14). Mnóstwo osób zmartwychwstanie i będzie mogło zostać uwolnionych od wszystkich konsekwencji grzechu Adama (Dzieje 24:15).
16. Jakie wspaniałe wyzwolenie czeka ludzkość?
16 Podczas Tysiącletniego Panowania Jezus i jego współwładcy pomogą ludzkości odzyskać doskonałe zdrowie fizyczne i duchowe. Czas ten będzie przypominał starożytny Jubileusz — nastąpi odrodzenie i odzyskanie wolności. Wszyscy ludzie, którzy lojalnie służą Jehowie, staną się w pełni doskonali i nie będą już więcej grzeszyć.
W nowym świecie będziemy wykonywać wartościową i dającą satysfakcję pracę (zobacz akapit 17)
17. Co zostało przepowiedziane w Izajasza 65:21-23? (Zobacz ilustrację na stronie tytułowej).
17 Proroczy opis przyszłego życia na ziemi znajdujemy w Księdze Izajasza 65:21-23 (odczytaj). Nie będzie to życie bezczynne. Biblia wskazuje, że słudzy Boga będą wykonywać wartościową i dającą satysfakcję pracę. Możemy być pewni, że kiedy skończy się Tysiącletnie Panowanie, „stworzenie (...) zostanie uwolnione z niewoli zepsucia i zazna wspaniałej wolności dzieci Bożych” (Rzym. 8:21).
18. Dlaczego możemy być pewni, że czeka nas wspaniała przyszłość?
18 W starożytności Jehowa dał Izraelitom prawo dotyczące szabatu, żeby mieli czas i na pracę, i na odpoczynek. Podobnie będzie podczas Tysiącletniego Panowania Chrystusa. Z pewnością będziemy mieli czas na zajęcia duchowe. Oddawanie czci Bogu jest niezbędne do szczęścia, a w nowym świecie będziemy mogli to robić bez przeszkód. Mamy naprawdę wiele powodów, żeby wyczekiwać czasu, kiedy wierni Bogu ludzie będą się cieszyć Tysiącletnim Panowaniem Chrystusa.
PIEŚŃ 129 Trzymajmy się mocno naszej nadziei
^ ak. 5 W starożytnym Izraelu Jehowa umożliwiał niewolnikom odzyskanie wolności. Działo się to podczas Jubileuszu. Mimo że chrześcijan nie obowiązuje obecnie Prawo Mojżeszowe, to Jubileusz obchodzony przez Izraelitów ma dla nas duże znaczenie. Przypomina nam o czymś, co Jehowa już dla nas zrobił, oraz o wynikających z tego korzyściach.
^ ak. 61 OPIS ILUSTRACJI: W trakcie Jubileuszu ludzie, którzy byli niewolnikami, odzyskiwali wolność i ziemię oraz powracali do swoich rodzin.
STRAŻNICA (WYDANIE DO STUDIUM)