Йәрәмияниң жиғиси 4:1—22
א [Алеф]
4 Сап алтун, әң пақирақ алтун, қандақ өчүп кәтти!
Барлиқ дохмушларда муқәддәс җайниң
ташлири чечилип ятиду.
ב [Бет]
2 Сионниң есил оғуллириға, улар әң сап
алтунға тәң еди, әнди болса исит, исит!
Уларға сапалчиниң қолидин чиққан адий
сапал қачилиридәк муамилә қиливатиду.
ג [Гимел]
3 Һәтта чил бөриләр күчүклиригә әмчәклирини
бериду. Хәлқимниң қизи болса, чөлдики
төгәқушлардәк рәһимсиз болуватиду.
ד [Далет]
4 Бовақниң тили уссузлиқтин гекитигигә
чаплишип қалди. Балилар нан сораватиду,
лекин һечким уни бәрмәйду.
ה [Хе]
5 Татлиқ тамақ йәп үгәнгәнләр кочиларда йетишип,
ачарчилиқтин өлүватиду. Сөсүн рәхтләрдин
кийинип үгәнгәнләр патқақта сунайлинип ятиду.
ו [Вав]
6 Хәлқим қизиниң әйиплири Садом әйиплиридин
ешип кәтти, шуңлашқа Садом бир мәзгилдә
вәйран болуп, җазаланған еди.
ז [Зайин]
7 Хәлқим назирлири қардин таза, сүттин ақ еди.
Улар мәрвайиттин чирайлиқ болуп,
яқутлардәк пақиратти.
ט [Хет]
8 Һазир болса, улар күйдин қара болди, уларни
мәйданларда тонумайватиду. Териси
устихиниға чаплишип, яғачтәк қуруп кәтти.
ט [Тет]
9 Қилич өлтүргәнләр ачарчилиқ өлтүргәнләрдин
бәхитликтур. Улар йәйдиған һечнәрсә
тапалмай, пәйдин-пәй өчти.
י [Йод]
10 Көйүмчан анилар балилирини өз қоли билән
пишәрди. Пәрзәнтләр хәлқим қизи
өлүватқанда, уларниң қайғу нени болди.
כ [Каф]
11 Йәһва лавулдиған Өз қәһрини шундақ төкти,
Сионда униң асаслирини көйдүридиған отни яқти.
ל [Ламед]
12 Йәр шаһлири вә зимин турғунлири Йерусалим
дәрвазилириға дүшмән билән рәқип кириду
дегәнликкә һечқачан ишәнмәтти!
מ [Мем]
13 Амма буниң һәммиси униң пәйғәмбәрлири
һәм роһанийлириниң қилмишлири үчүн
йүз бәрди. Улар униңда һәққанийларниң
қенини төккәнди.
נ [Нун]
14 Пәйғәмбәрләр вә роһанийлар кочиларда
қарғулардәк тәмтирәп жүрәтти. Улар қанға
боялған болғанлиқтин, уларниң кийимигә
тегиш мүмкин әмәс еди.
ס [Самех]
15 «Нери туруңлар, напаклар!— дәп вақирайду
уларға.— Йоқал! Йоқал! Бизгә тәгмәңлар!»
Улар башпанидин айрилип, сәргәрдан болди.
Хәлиқләр мундақ дәйду: «Улар биздә қалалмайду,
פ [Пе]
16 Йәһва Өзи уларни чечивәтти. У уларға
әнди илтипат қөрсәтмәйду. Кишиләр
роһанийларни һөрмәтлимәйду вә
ақсақалларниму айимайду».
ע [Айин]
17 Көзлиримиз ярдәмни бекардин күтүп, һарди.
Биз күзәт мунарлиримизда бизгә ярдәм
берәлмәйдиған хәлиқкә қараптимиз.
צ [Цаде]
18 Дүшмәнлиримиз һәрбир қәдимимизни күзитип,
тор ташлап, мәйданлиримизда бизни маңғузмиди.
Шундақ қилип, ахиримиз йеқинлашти.
Бизгә аталған күнләр азийип, һалак кәлди.
ק [Коф]
19 Тәқиплигүчиләр әрштики бүркүтләрдинму
чапсан еди. Улар бизниң кәйнимиздин тағларда
қоғлап, баяванда чирмақларни салатти.
ר [Реш]
20 Биз үчүн нәпәс болған Йәһваниң майлиған
хизмәтчиси уларниң әң чоңқур яриға чүшти.
Һә, биз болсақ униң тоғрисида:
«Хәлиқләр арисида униң сайиси астида
яшаймиз»,— дәп ойлаптимизкән.
ש [Шин]
21 Хурсән болуп шатланғин, Едум қизи,
Уз дияриниң турғуни! Бирақ саңиму келиду
ушбу қача. Сән униңдин тойғичә ичип,
мәс болуп, ялиңачлинисән.
ת [Тав]
22 Сион қизи! Сениң беқанунлиғиң үчүн җазариң
аяқлашти. У сени әнди әсиргә әвәтмәйду.
Лекин У сениң қанунсизлиғиңға, Едум қизи,
диққәт бөлүп, гуналириңниң барлиғини
ашкарә қилиду.